Bugün Londra metrosunda işe giderken Hürriyet gazetesinin ön sayfasındaki bir fotoğrafa takıldım, sabahtan beri bir anlam vermeğe çalışıyorum.

Referandum oylamasında ‘evet’ yönünde oy kullanacağımı söylediğimde aldığım tepkiler arasında ikinci kez sünnet olmamı salık verenler de oldu, Haça uçak biletimi almayı teklif edenler de, bu arada kelime-i şahadetin nasıl getirileceği konusunda da epeyce bilgilendirildim, arkadaşlar sağ olsun.

Sanırsınız bu referandumda İslami cumhuriyet oylanıyor.

Atladı mı yoksa itildi mi, bu uzun zaman konuşulacak, ancak kesin olan bundan böyle Türkiye’nin Ortadoğu çorbasında yüzmekte olduğu.

İsrail ve Filistin sorunu da böylecene günlük politikamıza girmiş oldu. Bunun uzun vadede olumlu bir gelişme olduğunu düşünüyorum.

Iyi ki bugün Socialist Workers Party (Soyalist İşçi Partisi)’nin Socialist Worker (Sosyalist İşçi) dergisinin son sayısına göz atmışım. Dergideki yirmi yıl öncesinin bu önemli kitle hareketi ile ilgili fotoğraflar ve yazılar sayesinde ben de o günleri bir kez daha anımsadım.

Agos gazetesi bugün Internet sitesinden özel bir yayın yapıyor. Gazetenin kurucusu ve genel yayın yönetmeni Hrant Dink'in Agos'un kapısının önünde uğradığı suikastın sonrasında, haber bültenlerinin ard arda montajlanmış bir derlemesinden oluşan bu özel yayın, gün boyunca www.agos.com.tr adresinden izlenebilecek.

Gençlik yıllarımda bu işler ne kadar basitti. Tek bir vatan hainimiz vardı. Şiirlerini okurken yakalanan öğrenciler okuldan uzaklaştırılır, dolabında şiir kitabı bulunan yedek subay adayları erbaş olurlardı. Onu savunanlar komünist, ona atıp tutanlar ise vatanseverdi.

Banksy İngiltere’de bir sanat fenomeniymiş meğerse.

İsrail’in Gazze’ye saldırmasının ardından ortaya çıkan yıkım, katliam ve dehşet tablosu birçok ülkede olduğu gibi Türkiye’de de antisemitizmi, yani Yahudi düşmanlığını, iyice körükledi.