Kadına karşı katliam 21. yüzyıla girdiğimiz bu yıllarda açık ve gizli olarak halen devam etmektedir. Bir toplumun, bir ülkenin ne kadar demokratik ve özgürlükçü olduğunun en somut göstergesinin, kadının demokratik ve özgürlük düzeyi olduğunu kabul etmekteyiz. Ancak günümüz dünyasına baktığımızda birçok ülkede kadının düşünsel, iradesel, bedensel katliama tabii olduğu görülmektedir.

Toplumsal cinsiyet sosyal yönden kadın ve erkeğe verilen roller ve sorumluluklar olarak tanımlanır. Kız ve erkek olarak doğmak biyolojik varlığımızdır. Ancak daha doğmadan kızlara pembe, erkeklere mavi rengin tercih edilmesi. Yine kız çocukları için bebek, erkek çocuklar için oyuncak silahların alınması ayrım sürecini başlatır. Roller belli olmuştur artık ve oynama zamanı gelmiştir. Egemen ideoloji eğitim ve şartlandırmalarıyla kendini her gün yeniden üretir çocuklar oynayacakları rolleri, toplumun değer yargılarını bu yapı içinde öğrenmeye başlarlar.

29 mart seçimleri mesaj niteliğindedir. Yerel seçim havasından çıkmış bir refarandum halini almıştır..

Kürt illerinde seçimlere katılımın yüksek olması bunun en iyi kanıtıdır.

Bu aynı zamanda AKP içinde bir refarandum niteliğindeydi. Çünkü seçimlerde onaylanması

halinde kendi politikalarını hız kesmeden devam ettirecekti

Diyarbakır sokaklarında bir sessizlik var.
Fırtına öncesi bir sessizlik gibi.
Minübüsle parti binasının önüne gidiyorum.
Her yanı polis sarmış. Geçişlere izin yok.
Polis, gelenlerden kimlik soruyor ve geri gönderiyor.
Bir yolunu bulup ara sokaklardan giriyorum.

Diyarbakır zindanlarını dışardan duvarlarını boyuyorlar.
Picasso’nun resimleri çizilmiş duvarlara.
Amaç iki fırça darbesiyle imaj değiştirmek.
Proje, Dicle üniversitesi eğitim fak. Resim bölümü ve cezaevi yönetimiyle beraber uygulanıyor. İstediğiniz kadar boyayın.
Silinmeyecek o işkencehanedeki izler, çığlıklar ve direnişler…
Diyarbakır zindanları anlatmakla bitmeyen her anlatımın eksik kaldığı bir zindan..

Kürdistan’nın petrol şehri Batmanın adını her duyduğumda bir şarkı takılır dilime yada her Kürdün diline… “Batmane , Batmane, Batmana Kurdane” Ne acıdır ki bu kent, son dönemlerde kadın ölümlerinin kenti oldu. O yüzden diyorum ki “Batmane mırıne”

Bu yazıyı yazamaya karar verdiğim an bile içim çok acıdı. Rahmetli annemin bize anlattığı bir hikâyeyi hatırladım. Bir Kürt kızı ile delikanlısının masum aşk hikâyesi. Anlatırken hem hüzünlenir, hem onaylar gibi anlatırdı. Çünkü ona göre de doğrusu buydu. Ona da böyle öğretilmişti. Kızın adı Besse. Delikanlının adını hiç öğrenemedik. Ne gerek vardı adlara değil mi. Birbirine aşık iki genç bu kadar masum bu kadar temiz.

Yunanistan,15 yaşındaki Alexandros Grigopopulas polis kurşunuyla öldürülmesinin ardında ayakta. Ülkedeki tüm lise Öğrencileri gösteriler düzenliyor. Yunan halkı en olması gereken doğal tepkiyi veriyor. Çünkü ölen çocuğun ölümü doğal olan bir ölüm değildi. İnsan yaşamı bu kadar ucuz değil, olmamalıda. Yunanistan'da bizim hiçte alışkın olmadığımız durumlarda yaşanıyor bu arada. İçişleri Bakanı istifasını veriyor, Başbakan Karamanlis, ölen gencin ailesine özür mektubu gönderiyor.

Türk eğitim sisteminin çocuklara hazırladığı bir şarkı bu.Neredeyse herkes bilir ama bilmeyenler için sözleri şöyle:

Orda bir köy var uzakta
Gitmesekte gelmesekte
Orda bir ses var uzakta
O köy bizim köyümüzdür.

Düzgün Tosun'un Feda Çiçeklerine şiirini okudum bugün eline yüreğine sağlık.

İçimdeki hüznü, özlemi, öfkeyi hiçbir kelime anlatamaz. On yedi yıl önce mücadeleye katılan dostlarımı, canlarımı hatırladım. (hiç unutmadım)
Erhan'ım, Kasım, Mahmud, Neşe, Sakine, Serhad...
hiçbirinin kodadını bilmiyorum. Onlar benim sadece canlarımdı.

Merhaba arkadaşlar, okumanız ümidiyle bir şeyler yazıyorum. ama isterdim ki kendi ana dilim olan KÜRTÇE yazayım. Ana dilimi çok iyi konuşuyorum fakat okuyup yazmada zorlanıyorum. Okuma yazmayı bu son yıllarda kendi imkanlarımla biraz öğrendim.