Ölüme gülenlerde ölür elbet. İstemesek, genç ve güzelde olsalar, ölürler bir gün. Ama gülerek, gülmekten yorulmaksızın göçerler. Onlar yüreğimizin sonsuz yerleşikleriyken göçerler… Ölümün omuzlarına çöker gülüşleri. İnleyen onlar değil, sonlanan yaşamlardan kurşun yiyen ölümdür.

Her yerde bir savaş, her yerde açlık, her yerde ölüm ve gözyaşları. Dünya ve insanlık acının en ağır sınavından geçiyor. İnsanlar gittikçe kötüleşen yaşam düzeninin krizini ve bu krizin mantığını kavramaktan uzak iken, sözüm ona aydın ve entelektüel geçinen kesimler ise, her olay için özel bir reçete niteliğinde teşhisler ve çözüm önerileri üretiyor.

Bir anne düşünün, okuma yazması yok; bir dili tam diğerini eksik bilmekte, ama sadece o eksik dille konuşmasına izin verilmekte. Sonra birde onun o eksik dili ile büyütmek zorunda kaldığı çocuğu. O çocuğu da ekleyin hikâyemize. Sakın aklınıza neşe dolu bir şey gelmesin ha, bu çocuk işçi çocuk, henüz oyuncaklarla tanışmamış. Şimdi o çocukla devam edelim yolumuza.

Bir dünya yaratsak,
İçinde yetmiş yedi millet olsa düvelsiz,
Bütün bayraklar yırtılsa,
Kalksa bütün sınırlar,
Bütün gözler mavi olsa,
Bütün diller lal..
Bir memleketimin çocukları konuşsa,
Birde sen..

Bir ülke kursak,
Alsak bütün memleketin çocuklarını içine,
Şarkılar söylesek hep birlikte.
Sonra özgür kılsak bütün tutsakları,

Çok uzaklardan,fezadan,
Değil,
Memleketten geliyorum dost.
Felaket bir zaman,
Yıkık bir mekandan,
Değil,
Tanrıların diyarı,cennetin aksi,
Mezopotamya’dan geliyorum dost.

Yüreğim elimde,
Sevdam dilimde,
Bir koşuşun,
Bir kaçışın kokusu nefesimde,
Ötesi bir boşluk kaldı cebimde,
Onu da senle paylaşmaya geldim dost.

Aklım bir sende,
Birde barışa muhtaç,

Türkiye de bilindiği üzere askerlik hep kutsal bir görev olarak önümüzde durdu ve devlet bu görevin yerine getirilmesi dışında bir alternatife hiçbir zaman “kendince hayati gerekçelerle” izin vermedi, tahammül etmedi. Diyebiliriz ki işi, askerliği Türklüğün bir vasfı haline vardırıp, bir Türkün asker doğduğu genel yargısına kadar götürdüler.

İnkâr, imha, nefret, ölüm ve direniş… Ve her çağın laneti üzerimde, nehirlerim kırmızı, selamı kanlıydı tanrıların. Her çağın barışına vermek istedim adımı, ama savaşlar nakşıydı ömrüm. Her yüzyıl havaya kalkar elim, düşmanım tutsun diye beklerken ve tamda düşmanım uzatırken elini; ihanet vururdu içerden, katlim olurdu, katilim olurdu kardeşim.

Bugün Kürt halkının mücadelesi ve gerçeğini anlamak için ne kadar PKK varlığına dair inceleme ve gözlem yapmak zorunluluksa, HEP, HADEP, DEHAP ve DTP legal parti silsilesini de o kadar iyi anlamak ve incelemek bu anlamda bir zorunluluktur. Bu yüzdendir ki, Kürtlerin sıkıntılarını anlamak için bu kurumların anlaşılması gerekmektedir.

Burnumda bir koku.Gözlerimi yaşartıyor habersizce,sıcak bir süzülüş yanaklarımdan dudağıma bitimsiz…İçe dokunan bir şeyler var bu koku’da;sanki çok tanıdık ama bir o kadarda anlaması ve hatırlaması zor!Nereden geliyor bu koku?Neden böyle içten ve derinden,bir o kadarda habersiz ve anlaşılması zor bir şekilde etkiliyor insanı?

Ölmedi, ölmeyecekti…
Tek nefesle açmıştı gözlerini
Yanık bir bakışla kaymış,
Susamış bir dudakla seslenmişti bana.
Üç kibritin ateşindeydi aksi kaşlarının
Kaşları ki; Korkusuydu cellâdın

Halkına gebe düşleri vardı
“Ölmem gerek” diyordu.
Doğumlara koşan ölümler gerek bize!
Önce yalnızlığıyla büyüdü
Koştu hızlıca ölüme

Bilindiği üzere Türkiye Kafkaslardaki savaştan hemen önce bu savaşın başlatıcısı olan Gürcistana bir çok kez gizli feribot seferleri düzenleyip görüşmeler gerçekleştirmiş ve yüz milyon doları aşkın mühimat desteğinde bulunmuştur. Rusyanın haklı sitemide bu sebepledir.

Bir düş kur sevgilim;

Gece en koyu elbisesini giymişti. Yıldızlar hiç olmadığı kadar iri ve parlaktılar. Ay en zarif şekliyle, sarıya kesmiş bir hilal görünümüneydi. En uzaklardan bile Van gölüne düşen gövdesinin dalgalarla dansı izlenebiliyordu. İnsanı aşka çağırıyordu her salınışı, bir dokunuşla yakalanacakmış gibi yakın ve gerçekti. Tamara da böyle bir gecede dalmıştı hayaline adı unutulmuş sevgilinin.

Bir küçük kız çocuğu ölse yanı başınızda.Düşse kucağınıza minik bedeni ile…Siz onu tanımıyor ve gittikçe beyazlaşıp solan yanaklarını okşuyorken,sıcaklığını kaybediyor olsa vücudu ve bu solmanın yani dünyadan gelip yaşam çemberinden geçişin ürpertisi ile ani bir titreme,beyninizden parmak uçlarınıza kadar bir yıldırım gibi düşse!Ve gözlerinizden üç damla yaş dökülse yanaklarınıza.O yanaklardan süzülen yaşlar onun dudaklarına dökülse,sonra eğilmeniz,öpmeniz,yakalamanız gerekse gitmek üzere olan kaçak canı…Her şey o dudakta sa

Dünyamızın temel sorunlarından biri olan ve her ülkede kendini hissettiren kadın sorunu bazı ülke ile bölgelerde yoğunlaşmakta ve durum olarak daha aciliyet arz etmektedir.Böylesi ülkeleri örneklemek gerektiğinde,bunlar arasında en başatı İran’dır demek mümkündür.Cinseler arası çelişkinin büyük bir uçurum halini aldığı ve sosyal yaşamında ataerkil anlayışın ciddi derecede etkili olduğu bir ülke olan İran,kadın sorunu dış etkilerden bağımsız iç işleyişle alakalı olan ülkelerden en dikkat çekici olanıdır.Bu nedenle kadın sorununu evrensel

Dışarıda inşaat işçileri korkunç koşullarda insanüstü bir çaba ile birilerine yeni evler kurup, yeni bir dünya yaratıyor. Kendileri her ne kadar evsiz olsalar ve yerleri olmasa da bu dünyada, yinede bu dünyanın yaratıcıları onlar. Yükselirken medeniyet ve göğe erişirken binalar, binaların üstünde güneşe değmek üzere iken elleri insanların, onları yaratanlar yani inşaatçılar hala bodrum katlarında, yeraltında güneşin doğuşunu bekliyorlar.