Yaşanan gelişmelere mümkün olduğunca objektif bir perspektiften bakmak, bağımsız, sivil ve muhalif bir duruşun gereğidir. Bu ahlaki sorumluluk toplumsal güven açısından da oldukça anlamlıdır. Bir sosyal olayı peşinen hafife alarak değerlendirmek nasıl sağlıksız bir duruşu ortaya çıkarırsa, abartılı beklentiler yüklenmiş bir tanımlama yapmak da, bir süre sonra sadece gaz alma operasyonuna dönüşmüş bir süreci doğurur.

Saddam Hüseyin 2007 yılının arifesinde asıldığında birçok Kürt'ün canı fena halde sıkıldı. Garip bir hüzün, haksızlığı giderilememiş ve değersizliği derinleştiren bir boşluk kaldı. Bu duygunun sebebi sadece; kim olursa olsun bir insanın ölümüne karşı duyulan olağan iç sıkıntısı değildi, idamlarını bir meydanda tüm halka izleten, öldürdüklerini teşhir eden Ortaçağ zihniyetinin ekranlar yolu ile canlandırılmış olmasına da değildi.

'Ölümü gösterip sıtmaya razı etmek' diye bir deyiş vardır; Anayasa Mahkemesinin kararı da işte tam böyle bir şey oldu. Bay Erdoğan teslim alındı. İktidardan nemalanmaya devam edebilirsin. Ama gerçek patronun kim olduğunu bileceksin. Tam bir burun sürtme ameliyesi. AKP keşke kapatılsa idi, belki demokrasinin gelişmesi bakımından çok daha hayırlı olurdu.

Dünya tarihi örnekleriyle doludur – çiçekler ve coşkulu marşlarla savaş alanlarına ölmeye ve öldürmeye gönderilen insanoğlundan önce ilk ölen hep gerçek olmuştur. Salt savaş dönemlerinde değil elbette, egemenlerin egemenliklerini sürdürdükleri her dönemde. Dün olduğu gibi bugün de değişen bir şey yok.

Şaşkınlıkla izliyoruz. AKP İstanbul il binasında bir grup AKP'li Anayasa Mahkemesi kararını duymuş, zıplıyor, hopluyor, sevinç çığlıkları atıyor. İnsan üzülüyor... Belli ki partilerinin kapatılmasından çok korkmuşlar. Kapatılmayınca sevinmişler... Ama onlar başlarına gelenin bence farkında değiller...

'Ergenekon çetesinin avukatlığını yapan Baykal, bu korkunç katliamı fırsat bilerek, mal bulmuş mağribi misali, kendini düze çıkartmaya çalışıyor. Baykal, ne yapmaya çalışıyor? Ergenekon kuyrukçuluğunu bu şekilde unutturacağını mı düşünüyor? Acaba vatandaşlarımızın acılarını kışkırtarak, milliyetçi gösteriler mi düzenlemeye çalışıyor?

Orman yangınlarında bir taktik vardır. Yangını yangınla söndürmek. Başka bir yönde kasıtlı yangın çıkarılmasını sağlayarak, yangının yönünü değiştirip daha kolay sönümlenmesini sağlayabilirsiniz. Böylece geniş bir alanı yanmaktan kurtarabilirsiniz. Ama acemi itfayeciler, ateşe benzin döküp tüm ormanın yanmasına da neden olabilirler.

Her zaman olduğu gibi... Ümraniye'de, Eskişehir'de depolandığı gibi... Şemdinli'de, Cumhuriyet Gazetesi'nde, başka yerlerde patlatıldığı gibi... Üzerinde parmak izi bulunan bombayı hokka diye tanıtan, hiç görmediği bombada PKK parmak izi bulan zihniyet, Ergenekon zihniyetidir. Ve hokkabaz her an hokkadan bomba çıkarabilir...

Teoriler, pratikleşip hayat içinde somut olgular (gerçekler) haline geldikçe anlamını bulur. Söylemlerden ve söylevlerden 'gına getirmiş' toplumlar, söylemlere kulak kabartmayıp, 'somut olanı' görmek istirler. En mükemmel teoriler bile halat içinde doğrulanmadıkça, etkilerini yitirerek birer 'dogma'lara dönüşürler.

İstanbul Güngören’de sivilleri hedef alan bombalı saldırının hemen ardından, Kerkük’te de sivilleri hedef alan intihar saldırısı yapıldı. Eş zamanlı olarak gerçekleştirilen bombalı saldırılar sonucu İstanbul’da 18, Kerkük’te ise 22 kişi hayatını kaybederken, her iki kentte toplam 270 kişi de yaralandı.

Ergenekon iddianamesi bilinen bilgileri çarpıtırken, PKK ile görüşen onlarca gazeteci ve örgüt liderlerinden sadece biri olan Doğu Perinçek'in görüşmeleri bile yıllar sonra yeni bir bağlantıymış gibi sunuluyor. Öcalan'ın 'teslim olmak istediği' yönündeki bilgilerle Öcalan'a karşı geliştirilen uluslararası komplo çarpıtılıyor.

Güngören’deki Patlama doğrudan bir mesajdır. Tahkikatın sınırlarına bir “kırmızı çizgi” çekmektedir. Hiçbir veri olmasa bile bunun böyle olduğu açıktır. Gerçek güçler ve onların konumlanışı ve karakterlerinden hareketle bu sonuc ortaya çıkar. Ama gelen ilk veriler, yani sokağın isminin uyandırdığı çağrışımlardan, bölgede günlerdir aramalar yapıldığıa ve Erdoğan’ın bir toplantıya katılmadığına dair ortaya çıkanlar; Bombalamayı Kürt özgürlük hareketine yıkma çabaları ve Kürt Özgürlük Hareketi’nin derhal patlamalarla bir ilişkisi olmadığını açıklaması vs., bunun daha açık kanıtlarını sunmaktadır.

Ergenekon iddianamesinin Kürtlere dönük saldırılara yer vermeyerek Kürtlerin yaşadığı olayları ve acıları aydınlatmaktan uzak olduğunu, bu nedenle yargılamanın 'Gladyo'dan kurtulma veya temiz eller operasyonu' olarak adlandırılımasının mümkün olmadığını günlerdir yazıp çiziyoruz.

Günlerden beri yazıyoruz. Ergenekon soruşturması önemlidir. Evet...Boşa çıkartılma tehlikesi de vardır. Çok doğru!.. Daha şimdiden Ergenekoncuları savunan geniş bir cephe oluşmuştur.
Ne yazık! Ergenekoncu cephenin karşısındaki güçler dağınıktır...

Ergenekon iddianamesi, mahkemenin kabul etmesi ile beraber kamuoyuna sunuldu. Oldukça uzun iddianameyi incelemeyi henüz tamamlayamadım. Ancak kaba halleri ile medyaya da yansıyan iddianamenin içerdiği ana başlık ve kurgulanış felsefesine baktığımda 'Bu hükümeti, orduyu, devleti aklama operasyonudur' tezinin doğrulandığını görüyorum.

Devlet, topluma yabancılaşmanın adıdır. Tarihin ortaya çıkardığı tüm devletler, doğaları icabı, topluma yabancılaşarak ayakta durmaya çalıştılar. Engels, “Devlet, ilga edilemez, söner, ” diyor. Çalışan yığınlar tarafından, çalışan yığınlar için kurulan hiç bir devlet, görevini tamamlayarak kendiliğinden sönmez.

Dizi film seyreder gibi oturup filmin sonunun nasıl biteceğini tartışıyoruz. En heyecanlı yerinde film bitiyor ve devamını merak edenlerimiz için bir hafta daha köşelerimizden fal açmamız isteniyor. Parti kapanacak mı? Erdoğan yasaklanacak mı? Yeni lider kim olacak? Erdoğan bu konuda birileri ile anlaşma yoluna yanaşacak mı?

15 Temmuz 2008 tarihinde Partisinin Grup Toplantısı’nda konuşan Başbakan Erdoğan, çalışanların haklarını alması için göreve geldikleri günden itibaren azami gayreti gösterdiklerini ve "Emeği en kutsal değer olarak gördüklerini" ifade etmiş… Erdoğan, “10 yıllar boyunca uygulanan emek ve emekçi karşıtı politikaları kırmak, emeğe hak ettiği değeri verebilmek içi

Yazılarımı takip edenler bilir: kurucuları arasında olduğum Sol Parti hakkında genelde olumlu sözler sarf ederim. Hatta Sol Parti kuruluş sürecindeki deneyimlerin, Türkiye’de bir “Çatı Partisi” oluşumuna örnek teşkil eden zenginlikte olduğunu da vurgulamışımdır.

23 Temmuz 1888’de Lille kentinde ilk kez okunuşundan bu yana tamı tamamına 120 yıl geçti ama bu şiir, bu türkü, bu marş gücünden ve etkisinden, güncelliğinden, güzelliğinden ve yiğitliğinden hiç bir şey evet hiç bir şey yitirmedi. Hem en sıkı ve en sahici biçimde barışçıldır Enternasyonal: Bütün savaşlara ve silah satıcılarına karşıdır.