Aleviler Örgütleri Eliyle Bir Siyasi Parti Kurdurma Girişimine El Altından Kim Nasıl Destek Veriyor

4 Mart günü Cumhuriyet gazetesinin internet portalında yukarıdaki resmin altında “Solda Yeni Soluk” başlıklı bir haber yayınlandı. Haber, bir açıklama yapıldığını belirterek şöyle başlıyor:

Demokratik Alevi-Bektaşi örgütlerinin kongre dönemi geldi. Özellikle son yılı siyasi parti kurma çabası ile heba eden Pir Sultan Abdal Kültür Derneği ve Alevi Bektaşi Federasyonu yine merkez genel kurullarını düzgün bir ön hazırlık çalışması yapmadan karşılayacak. Belli ki görevdeki yönetim kurulları bu durumdan memnun.

Zor günlerden geçiyoruz. Binin üzerinde ve bazıları seçilmiş Kürt halk önderi tutuklu. Bir anlamda önümüzdeki günlerde kritik seçim ortamında devre dışında kalacaklar. Bir çeşit rehin alma durumu. Kürt açılımı da, Ermeni açılımı da, CHP ve MHP tarafından rehin alındı ve iflas etti. Büyük ihtimalle Anayasa değişikliği konusunda da benzeri bir durum yaşanacak. CHP, genel af önerisinde bulundu, böylece belki de “Kürt rehineler” karşılığında, Ergenekon zanlılarının serbest kalması sağlanacak ve o defter de kapanmış olacak. Oysa her şey çok farklı olabilirdi 2003’ten bu yana. Türkiye, değerli 10 yılını daha yitirdi. Tıpkı 1991’de barış için bir şans varken, 10 yıl yitirmesi gibi...

Belçika'da polis Kürt hareketinin kurumlarına baskın düzenliyor.

AKP hükümeti bu gelişmelerden çok memnun. Dışişleri Bakanı memnuniyetini belirten açıklamalar yapıyor.

Hem açılım, hem Kürt halkına her yerde baskı.

Ne olacak? Kürt halkı bu hamleyle gerileyecek.

CHP Grup Başkan Yardımcısı ve AKP'lilerin 'korkulu rüyası' Kemal Kılıçdaroğlu, partisinin Batman İl Kongresi'nde bugüne kadar BDP ve sol dışında hiç bir partinin ağzına alamadığı 'genel af'tan söz ediverdi.

PKK Önderi Öcalan'ın 'AKP çözümün önünde en büyük engeldir' sözünden hemen sonra Kılıçdaroğlu'nun bu çıkışı bir rastlantı mıdır? Yoksa 'toplumsal barışın' sağlanması için başlatılan ve devletin teşvik ettiği bir CHP 'açılımının' işareti midir?

Özgürlük için yaşamını yitiren, emek veren, mücadelesini yürüten kadınlara...

Erkek egemenlikli toplumun en çok bölündüğü, dile doladığı, birbirinden farklı, çelişik, hatta karşıt yorumlar getirdiği 'kadın tanımı' olmuştur. Erkek egemen yaklaşımdan kaynaklanan bu durum sosyal mücadele ve devrimlerde kadının yeri ve rolü konusuna da yansımış, bundan dolayı da yakın zamana kadar siyasal ve sosyal hareketler gerçek devrimci kimliğine kavuşamamış; diğer bir tabirle başarısız olmuşlardır.

Ben İstasyon Meydanı'ndan hızlı adımlarla uzaklaşırken, kendilerine Sîlbûs û Tarî adını veren genç bir grup, miting alanını tam bir coşku seline çevirmişti. İsviçre'den gelen ve çoğunluğu gencecik kadınlardan oluşan grup, Kürtçe müzikleri popun isyankar tınısı ile buluşturarak tam bir coşku ziyafeti hediye etti. Tarzlarındaki modernlikle geleneğin harmanına yakıştırdıkları o Avrupai rahatlık ve kendine güven halini meydanların, hele hele kadınların çok sevdiğini hemen belirtmeliyim. Aksi halde her hallerinden gençlik ve hareket fışkıran bu gençlere başı leçekli, orta yaşı çoktan geçmiş Kürt anaları bu kadar güzel eşlik edemezdi.

Dikkatinizi çekmiş olmalı! Bir kez daha sonuçlara bakıp yorum yapmaya yeltenen felaket tellalı kalemlere iş düştü, malum Diyarbakırspor-Bursaspor hesaplaşması üzerinden! Eylül 2009'daki ilk karşılaşma Bursa'da gerçekleşmişti. O maçı izlemek ya da takımlarına destek olmak için onca yolu değişik şehirlerden, bir de Diyarbakır'dan katedip Bursa'ya gidenleri, kurallı bir maç izlemek yerine acı bir sürpriz karşılamıştı.

Bu savaşta sadece Kürtler ölmedi ki. Asker de öldü, polis de. Dolayısıyla bu, tüm Türkiye’nin sorunudur. En büyük acıyı Kürt kadınları Kürt anaları çektiği halde, barış için en çok çalışanlar yine onlar oldu. Türk kadınlarına, analarına da görev düşüyor. İntikam yeminleri yerine başka kayıpların olmaması için ana yürekleriyle barışa güç vermelidirler. Kaldı ki şu an barış için koşullar çok daha müsait. Artık Kürtleri kimse öldürerek yok edebileceğine inanmıyor. Kaldı ki Kürtler de artık eski Kürtler değil. Savaşın da kazananı olmamıştır. Başka çıkar yol kalmadığı için barışa inanıyorum. Umut veren şey, Kürtlerin de Türklerin de savaşın bir çözüm olmadığını farketmeleridir. Bu beni umutlu kılıyor.

Ekonomik göstergelerin gittikçe iyileşeceği beklentisi neredeyse anlamını yitirdi. Seçim ekonomisine özgü geçici rahatlama ihtimali dışında, yapısal bir değişim imkanı kısa dönemde gözükmüyor. En azından küresel krizin aşılmasından kaynaklı bir iyileşme işaretleri şimdilik yok. Aksine işsizlik ve enflasyonun birlikte yükseleceği bir tehlikeli tablonun sinyalleri alınıyor. Dünya finans krizi yaşarken, bizde hem kamu hem de özel sektör bankalarının oldukça yüksek kâr oranlarını açıklaması ayrı bir değerlendirme konusu.

Derin uykumdan aniden sıyrıldım, eşimin akıl almaz çığlıklarıyla. Korku ve heyacandan gözlerimi açar açmaz suratımın orta yerine saplanmak üzere olan ucu sipsivri kasap bıçağını gördüm ve nasıl olduysa oldu başımı ve suratımı yastığın soluna atabildim, can kurtarma derdi neler yaptırmaz insana. İnsana. Panik poyrazı esiyor yatak odamızda. Başımı ve suratımı kurtardım ama yastık sizlere ömür: Kuş tüyleri odada uçu uçuverdiler. Bunları, doğrusunu isterseniz, olaydan epey sonra anımsayabiliyorum, birbiri peşi sıralayabiliyorum.

Dün yayınlanan yazımdan, kusura bakmazsanız bir alıntı yapacağım:

'Biz, bu köşede, aylardan beri sol, liberal aydın çevrelere 'uzlaşma'nın yollarını ısrarla anlattık. Onlara batıda askeri vesayete karşı AKP'ye verdikleri desteğin haklı olabilmesi için, doğuda çözümsüzlüğün partisi AKP'ye karşı BDP'yle birleşmek zorunda olduklarını anlattık.

Aşağıdaki yazılar tam on yıl önce yazılmış. Bu yazılarda önerilenler kısmen gerçekleştiği için Kürt hareketi DTP ile önemli mevziler kazandı.
Ama aynı zamanda bu bir zamanlar HADEP için yapılmış bu öneriler BDP için bu gün de aktüalitesini ve önemini korumaktadır.
08 Mart 2010 Pazartesi

Geçen Cumartesi günü Kıbrıs’ın Güneyi’nde bir özel okulu, Güney Kıbrıs’ın Eğitim Bakanlığı’nın izniyle bir grup Kıbrıslırum öğretmene bir seminer vermek amacıyla ziyaret ettim. Beni birkaç hafta önce arayan bu meslektaşlar, bir Kıbrıslıtürk öğretmenin ağzından Kıbrıs Sorunu’nu ve Kıbrıstürk eğitim sistemini öğrenmek istediler. Bu arada Kuzey’de öğretmenler ne düşünüyor, olayları değerlendirme durumları nedir diye de öğrenmek istremişler.

Ve işte dışardayım
Ey hayat, ey yaşam
Uçur beni daldan dala.
Kapı açıldı. Kafası üç numara tıraşlı, pos bıyıklı bir genç adam girdi içeri. Üzerinde boğazdan fermuarlı kışlık bir mont, sağ elinde kalın, kareli bir kumaştan biçilmiş, el dikimi bir çanta, ayaklarında spor ayakkablar vardı... Resepsiyona yaklaştı. Arkada, bir dolabın üstüne konmuş televizyona şöyle bir göz attı. Dolabın yanındaki aralık duran kapıya doğru seslendi.

Sınavda çocuğa sormuşlar, 'Atatürk ne yaptı ?' diye. O da, 'Ne yapmadı ki?' diye cevap vermiş. ABD Temsilciler Meclisi Dışişleri Alt Komisyonu'nun aldığı kararla ilgili Ahmet Davudoğlu'nun düzenlediği basın toplantısı biraz bu cevaba benziyordu. 'Evet tehcir olmuştu, ama 1915'de Çanakkale Savaşı da vardı' demenin bu olayda ne anlam ifade ettiğini ben anlamakta zorlandım. Ermenistan ile hazırlanan protokolü TBMM genel kuruluna getirmemek için oldukça önemli bir mazeret ortaya çıktı. Aslında tam biz konuyu meclis gündemine getirecektik, ama artık ABD'de alınan bu karar karşısında böyle bir şey düşünülemez!

'Tarih, öyle ayağa filan kalkınca görülebilecek bir şey değildir. Tabii, çevremizdeki bu 'çoğunluk', 'ayağa kalkmak'tan neyi murat ediyor acaba? (...) ne yazık ki, 'içinde bulunduğumuz ve hep birlikte oluşturduğumuz bu kötülük dayanışması' topluluğunda tarih, biraz da yampiri ve yamuk tasarlanmıyor mu? Adeta yengeç gibi yan yan yürütülüyoruz! Tarihteki 'ayağa kalkmak!', belki de gündelik 'ayağa kalkmak'la karıştırılıyor olabilir bakın! Ya da eski günlere bakarken de, yerinde kıpırdamamak için ve olaylar uzak diye, dürbün kullanmak nasıl bir aymazlık ve yanlışlıktır!

Bu sorunlu ülkede kim 'Gözlerim kapalı, İstanbul'u dinliyorum' rahatlığında olabilir ki? Ben de değilim. Gözlerim açık olup biteni izliyorum. Hayat karmaşık çelişkilerle dolu... Seçeneği az zorlu bir kulvar. Arayışlarla dolu bir kulvar, ya da bir kavga...
Aslında doğru; bir onur kavgası bu... Haysiyet, şeref, itibar kavgası... Ne hak hukuk meselesi ne kimlik ne de siyasal statü hadisesi bu... Düpedüz ayakta kalma, boyun eğmeme, iradeli ve özgür yaşama mücadelesi. Onun inadı tutkusu, arzusu bağlılığı...

Yalnız AKP'nin 'Müslüman Kardeşleri'nin değil, 'Liberal Biraderleri'nin de yazdığı gazeteler ve konuştuğu TV'ler Brüksel'deki Vandalizmi bayram eder gibi karşıladılar. Roj TV'nin basılması onları çok sevindirdi. Remzi Kartal ve Zübeyir Aydar'ın tutuklanmasını, sanki Ergenekoncular tutuklanmış gibi karşıladılar.

Kasabalı olmak insanın yaşam tarzını ve kişilik yapısını etkileyen bir durumdur. Kasabalılık; köylülük yaşamını ve duygularını aşmış ama tam olarak kentleşmemiş ara bir toplumsal ve yerleşimsel yaşama sahip insan topluluğunu anlatan bir kavramdır. Kasabalı ne kentli gibi bireysel ne köylü gibi anonimdir. Kasabalının hem kendine ait özel bir yaşam alanı hem de hemşerilerine uzak olmayan bir yaşam biçimi vardır. Kasabalı; yakınındaki herkesle ilgili, meraklı olduğu kadar herkesten uzaktır da.
Bu kitap Kasaba’da doğmuş,büyümüş beş kasabalı gencin fırtınalı yıllarda yani yetmişli yıllarda başlayan ve 12 Eylül faşizminin karanlık dehlizlerinden geçerek bugüne dek uzanan yaşamlarından kesitler sunuyor.
(Kitabı Ekten İndirebilirsiniz)