Tarih boyunca insanoglu yasam ile olum arasindaki iliskiyi, celiskiyi anlamaya calismis veya olumun ve yasamani tanimina ulasmaya calismitir, bunun icin surekli bir arayis ve caba icinde olmustur. Yasamini surekli kilmak icin olumsuzluge care aramis ve bunun icin her tur yol ve yonteme bas vurmus, bir parca otun kendisene olumsuzlugu saglayacagina , bir avuc suyun yasam iksiri olduguna inanmis. Olumsuzlugun tanrica var tanrilarda olduguna inamis kendini tanrica ve tanri ilan etmis belkide boyle yaptiginda olumsuzluge sahip olacagina inanmistir . Gunumuze kadar gelmis bu konularda anltilan onlarca mitolojik dastan hikaye var, tarihin en eski destanin ve yazili metini olan Gilgamesda bu olay soyle anlatilmaktadir. Ölümsüzlük otunu bulmak icin uzun ve zorlu yolculuklara çıkan Gılgames sonunda denizler ortasında uzak bir adada yaşayan ve ölümsüzlüğü bilen tek insan olan Utnapistin’i bulur. Ancak Utnapistin tanricalarin-tanrıların kendisine bahşettiği ölümsüzlük otunu, onların iradesi dışında kimseye veremez. Ölümsüzlük tanrica-tanrılara mahsustur; insan işi değildir. Ancak Utnapistin bir teselli ödülü olarak gençlik otunu Gılgames’e verir. Gılgames ise ardında bütün ömrünü harcadığı gençlik otuyla dönerken, bir deniz kıyısında verdiği molada, otu denizden gelen bir yılana kaptırır ve kaybeder.Nemrut ile Hz Ibrahimin hikayesinde Nemrut egemenlik, zor ve siddet yontemi ile kendini tanri ilan ederek olumsuzlesmeye calisirken Hz Ibrahim ise yenin dusuncenin emegi ile Nemrut egemeligine karsi savas vererek topluma ulasmaya calisiyordu. Nemrut tarafindan atese atilan Hz Ibrahim atesin suya , yanan odunlarin baliga donusmesi ile olumsuzlugu anlatilmaktaydi. Ibrahimin yeni dusuncesi topluma ulasatikca Ibrahim olumsuzlesiyordu.
Bir baska hikaye ise Sah Maran anlatimda karisimaza cikiyor. Donemin krali olumcul bir hastaliga yakalinir ve kurtulusunun ancak yilanlarin sahi olan Sahmaranin etini yemesi veya kanini icerek kurtulacagi soylenir. Sahmaranla karsilasan ve onununla kalan tek kisi Camisandir. Camisana yapilan iskenceler sonrasi sahmarin yerini gosterir ve Sahmaran getirilip oldurulur .Soyle rivayet edilir {Camisan geldi, onu yüklenip götürdü. Şah-i Maran ona dedi ki, Şimdi beni götürdüklerinde, sana diyecekler ki, bunu kes biz kaynatalım. Olmaya ki sen beni kesesin. De ki, Ben getirdim siz kesin...O zaman Hoca beni keser, doğrar ve ateşe koyar... Kaynadığı zaman suyun üstünde biriken ilk köpük safi zehirdir. Olur da sana verirlerse, olmaya ki sen içesin.Sakın içmeyesin. Sonraki köpük üstünde birikince, kim onu içerse Lokman Hekim olur. Bütün dünya Lokman Hekim´in gözleri önüne gelir. Her şey ona ayan olur, ve butun hasltaliklarin dermanini bilen kisi olur. Olume bile care buldugu rivayet edilir.}Tarihde buna benzer destanlar ve hikayeler cokca anlatilmaktadir. Asklarin olumsuz anlatan hikayeler. Insanlik icin birseyler yapmanin emegini veren onderler kahramanlar adeta tarihten bir birin tamamlarcasina siyrilip gelmislerdir. Her biri halkarin beleginde silmeyecek sekilde olumsuzlesmislerdir.
Butun bu anlatimlarda karsimiza hep su cikmamaktadir. Destan ve hikaye hangi cagda, nerde olursa olsun yeni olanla eski olanin savasi ve harcanan emegin olumsuzlugudur karsimiza cikan Gilgamisin yasami surekli kilmak icin arayisindaki emek, ibrahimi ates karsisinda olumsuzletiren yeni dusuncenin emegidir, bunun icin verilen savastir, Sah maranin Camisana yol gosterirken aslinda dogru olanin ulasacagi yeni bilginin, kotunun eline gecmemesi cabasidir, Mem ile Zin de Leyla ile Mecnunda Kerem ile Aslida, Siyabend u Xecede aska verilen emegin yarattigidir olumsuz olan, halklarin kurtulus ve ozgurluk savaslarinda onderlerinin ve buyuk devrimcilerin verdikleri emek mucadelesidir onlari olumsuzlestiren.Aslinda kim insanligin dogru, guzel,mutlu, baris icinde yasamasi icin mucadele ediyiyor ve bunu icin emek harciyorsa insanligin bilgi tarihine ,bilincine olumsuzleserek yerlesiyor ve tarih boyunca kusaktan kusaga unutulmadan anlatiliyor. Olumsuzlugun kendiside bu oluyor. Halklarin bilgisinde bilinc dunyasinda varolmaktir. olum ve yasam bir biri icerisinde varligini surdurmektedir, biri digerini oldururken, olu olanda yasami yaratmaktadir. Hic biri yok olmamaktadir. Yasam olum icinde gizlidir ,olumde yasam icinde. yok olanla var olan, arti ile eksi, guzel ile cirkin, iyi ile kotu, vb.
Kurt halki da binlerce yildir bu dongu icinde varligini surdurmektedir. Haziranda boyle bir anlama sahiptir Haziran ayi sonlanip yeni bir ay baslarken yani yeniden dogmak icin bir beden de patlarken kim bilir kac yuz yilin haziran birkimiydi .Hangi kadim diyarlardan birikerek gunumuze geldi, kim bilir tanrilar kac kez oldurdu Hazirani.. belkide kendi yaraticisini ariyordu, bundandi sesizligi, sesizce olup olup dirilmisligi..Ak tenli ipek sacli tanricasini, yaraticisinin vucudunda, ak teninde olumsuzlesene dek. insan kendi bedeninde binlerce yasami nasil yaratmaktadir. Yaratirken kendini parcalara nasil ayirmaktadir, bunun icin gerekli olan nedir? Bu enerjiyi ortaya cikaran guc nedir? Kisinin bilincte ozgurlesmesimidir bilgelik denen emekle yogrulmasimidir, bilge insanin dedigi gibi {sinirlari celik duvarladan orulmus sinirlar icinde, sinirsizligi yasiyorum} Olmasi gereken, tutsak edilemeyen irmak gibi durdurlumayan ,patlamaya hazir yanardag gibi ozgur olan bilinc ,ruhdur bunu saglayan. Her Haziranda olumsuzlesen! kimseler inanmadi degilmi senin boyle bir gucun ve kuvvetin olduguna, neler hissettigini kimseler anlamadi. Olumsuzluk, halklarin, insanligin belleginde yarattigin buyuk emeginle degerlerinle yer edinmektir ve hep ayni guzellikte ayni guluste kalmaktir. Ve kalmaya devam edecektir. Iste olumsuzluk budur.

Duzgun Tosun
duzgun.t@live.de 30.06.2008