Yazmaya devam ediyorum. Darbeler değişti. 2000 sonrası, belli merkezi bir stratejiyle gelişen ancak lokal ve çok parçalı/çok alanlı uygulanan bir hal aldı. Ancak başrol sadece ordunun değil. Daha karmaşık, sitemi içinde ancak gruplaşmış, güç olmuş farklı odak ve bireyler de rolün içinde. Bu da 'asimetrik savaş' stratejisiyle ilgili bir durum. Böyle de olsa, 'darbecileri' tanımlamak güç. Daha çok bilinmeyen, gizlenmeyi yeğ tutan (karanlık) bir odak sözkonusu... Böyle olunca yarattığı sonuçların sorumluluğunu doğrudan üstlenecek kurumlar da olmuyor. Böylece asıl rol sahipleri daha az yıpranmış oluyor.

Bu odakların izlediği temel yol ise dezenformasyon. 'Karanlık savaş' ve bağlı odakların en önemli çalışmalarından biri de dezenformasyon taktiği... (Özellikle) toplumu yanlış, yanıltıcı bilgilerle maniple ederek aldatma, yönlendirme, gerçekleri saptırma, sulandırma, yapay gündemler yaratma, gerçeklerin inandırıcılığını bozma, yanlış bilgilerle inancı kuvvetlendirme ya da zayıflatmaya dayanan bu yöntem (taktik); anlaşılan o ki daha çok medya ve nüfuzlu kişiler aracılığıyla yapılıyor.

* * *

Türkiye'de medyanın rolünü, gizli birimleşmeleri, Ergenekon olayında görüldüğü gibi birçok 'sivil toplum kuruluşunu' özellikle de son 1 yılda artan skandal buluşmaları, ilginç kesişmeleri bu kapsamda değerlendirmek yerinde olacaktır.

Toplumun doğal hayat akışını ve bu akış içinde özgürlük güzellik arayışını kırmayı amaçlayan bu yönelimler, siyasal, ekonomik ve sosyal krizleri çözmek bir yana daha da derinleştirmiş yaşanan krizlere bir de kültürel yozlaşma eklenmiştir.

İşte sonuçları: Doğa ve doğal olan tahrip oldu. Kendi doğasını kaybeden-yitiren- toplum zayıfladı. Zayıflayınca da 'alternatif' oluşturmaktan çok, çıkar grupları ve kavgalarının yarattığı boşlukları gözeten ya da birine entegre olan tutumun sahibi oldu.

İyi olan şu: Bu tabloya rağmen, organize odakların çözülme eğilimi göstermesi ve iktidar kavgalarının kızışmış olması... Bu 'iyi'. Ama bu 'iyi' olandan doğru bir sonuç çıkar mı, topluma doğasını geri kazandıran yeni bir kültürel sosyal hareketlenmeye yol açar mı, belli değil.

Sonraki yazılarımda değineceğim için şimdilik geçiyorum.

* * *

Ergenekon dosyası kapsamında gözaltı ve tutuklamalar artıyor. Salıverilenler de var ama bu önemli değil. Olaylara bakılırsa 'Susurluk bileşenleri' açığa çıkıyor. Ancak olayları 'Susurluk', 'Ergenekon', 'Şemdinli' vb. biçiminde tanımlamak ve sınırlandırmak bana doğru gelmiyor...

Biraraya gelen, buluşan isimler var: Çoğu general. Yani asker ya da emekli asker. Bunların tamamına yakını aynı zamanda, karanlık savaş konseptine bağlı olarak milliyetçiliği ve halklar arası düşmanlığı körükleyen vakıf, dernek ve cemaat üye ve yöneticileri. Geri kalanları da aynı rolü gören parti ve ticaret odalarından... Tabii bir de basın. İlhan Selçuk'tan sonra Cumhuriyet Gazetesi Ankara Temsilcisi Mustafa Balbay ve Tercüman Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ufuk Büyükçelebi de aynı gemide...

Yani devlet içindeki ulusalcı kanat. Ortak eylemleri, milliyetçi etkinlikler düzenlemek, Kürt ve Türk aydınlarına ve demokrasi güçlerine karşı yıldırma/sindirme operasyonları gerçekleştirmek. Birçok faili meçhul, kayıp ve kaçırma olayı bunun içinde...

Bu kanat, bir biçimde AKP'yi de kapsayan liberal kanatla, daha doğrusu küresel sermayeyle bütünleşen eğilimle iktidar savaşı içinde. Aralarındaki egemenlik savaşı yeni özel bir biçim almış durumda. Savaşları küresel sermayeye karşı değil. Anti-emperyalist nitelikleri yok. Aslında ABD'ye de bağlıdırlar. Söylemleri aldatmaca. İktidar olanakları azaldığı için çırpınıyorlar. Ancak bu eğilim (ulusalcı eğilim) tasfiye edilecek gibi. Ya tasfiye edilecek ya da küresel sermayenin (özelde ABD'nin) bölge politikalarına uygun biçim alacak. Durum, ABD'nin bölgesel politikaları ve Türkiye'ye biçtiği rolle doğrudan ilişkili...

* * *

Biri 'gerici', diğeri 'görece ilerici' değil yani. İkisi de gerici. İkisi de demokratikleşme önde engel. Hatta Kürt sorununu ve demokratikleşme söz konusu olduğunda tek cephe olduklarını biliyoruz... Ergenekoncu ulusalcılar karşısında küresel sermayeye entegre olmuş liberalleri desteklemek doğru bir tutum olmayacak. Çünkü liberallerin de, ulusalcılarında gündemlerinde demokrasi yok.

Öyle görülüyor ki, ulusalcı kanadın tasfiyesini (aslında entegrasyonunu; bu sağlanamadığı için tasfiyesini) isteyen ABD ve buna yatmış gözüken Erdoğan ve asker bürokrasinin üst komuta kademesinin önemli bir kesimi uzlaşı içinde. Ayrıca Erdoğan'ın 'kapatılma' gibi özel nedenleri de var.

Başarılı olur mu? Bunu zaman gösterecek. Ancak ulusalcı kanat direnç gösteriyor. Basın, ulusalcı akademisyenler ve belli sivil yapılanmalar üzerinden tasfiyeye direndiğini görüyor, basından da izliyoruz.

Peki, nasıl tutum almalı? Buna da sonraki yazıma bırakıyorum...