Yahu biz 1 Mayıs'ta Taksim'e çıksaydık darbe mi yapacaktık?
Düşünüyorum,düşünüyorum yok, hatırlayamıyorum.Acaba diyorum benden habersiz diğer yoldaşlar böyle bir tertibin içine girmiş olabilir mi? Yok yahu daha neler! Bir kere darbe yapmak için bir orduya ihtiyaç var ki, her halde bugünlerde biz solcuların en büyük açmazı kitlesel olamayışımız, bırak ordu kurmayı.. İkincisi darbe yapmak için tank gerek, top gerek. Eee, biz el ele verip paraları birleştirsek anca elden düşme bir çakaralmaz belki alabiliriz belki alamayız..Yok diyorum, demek ki benim bildiklerimde bir yanlış yok,biz o gün Taksim Meydanı'na çıksak darbe falan yapmayacaktık.
Bu sefer aklım daha çok karışıyor.Bu hükümetin ne kadar demokrat olduğunu biliyoruz. Darbe girişimlerine karşı aslan gibi savaşmasından belli değil mi zaten? İyi de iş tam da burada kördüğüm oluyor. Biz darbe falan yapmayacaksak , bu hükümette demokratsa o zaman biz niye saldırıya uğradık o gün? Neden hastanelerin acil servislerine varıncaya dek her yer gaza boğuldu? Neden sendika ve parti binaları 12 Eylül terörünü aratmayan baskınlara maruz bırakıldı? Biz neden demokrat başbakan ve kimi değerli gazeteciler tarafından "illegal provakatör" ilan edildik?
Neden Neden Neden.. Yahu aklım iyice karıştı..Yoksa bu AKP demokrat değil mi? Yoksa darbelere karşı oluşu "demokrasi aşığı" oluşundan değil de sadece ve sadece kendi iktidarını koruma refleksinden mi kaynaklanıyor?
Durun bakalım. Şimdi düşündükçe hatırlıyorum. Bu hükümet 2007 1 Mayıs'ını da biber gazına boğmamış mıydı? SSGSS' ye karşı alanlara çıkan emekçilere "yalancı" dememiş miydi. Hatta newrozda Kürt kadınlarını yerlerde coplamadı mı polis bu iktidar süresince tekrar tekrar? Düşündükçe aklıma daha yüzlerce örnek geliyor,kan beynime sıçrıyor! Tamam bu ülkede bir hükümetin halka faşizan muameleler yapması alışılageldik bir şeydir de, bu sefer ne oldu ki ben bu faşistlere az daha demokrat muamelesi yapacaktım?!
Tabi ya bizimkiler yüzünden..Bizim solcu devrimci yoldaşlarımız..Beraber 1 Mayıs'ta teröre maruz kaldığımız kardeşlerim geçen gün bir yürüyüş tertiplemişler "darbeye karşı 70 milyon adım yürüyüşü" diye.Katılım yelpazesi de öyle geniş ki 1 Mayıs'ın ertesinde "DİSK Ergenekonun ekmeğine yağ sürdü." diyen Nazlı Ilıcak bile orada, gerisini düşün artık.. Ben de saf saf sevinmiştim "Vay be toplumsal muhalefet kabardı.Yıllardır darbecilerini yargılayamayan halk sokağa dökülmüş. Bugünleri görmek de varmış demek" diyerekten..İlahi solcular beni de şaşırttınız, sizi omuz omuza yürürken görünce az daha AKP'ye de demokrat diyecektim bir çırpıda maziye sünger çekip..
İyi de kardeşlerim her hıyarım var diyene de bir avuç tuz alıp koşmak olmaz ki..
Haklı olarak 12 Mart'ı 12 Eylül'ü unutmamak için ayak direyen hafızamız bize "kanlı pazar"ları unutturursa tökezlemez miyiz? Bu hükümetin demokrasi anlayışını görmek isteyen 2 Temmuz 93 Sivas'ına bir bakıversin zaman perdesini aralayıp. Kürt sorununda çözümsüzlüğü dayatmak hususunda darbeci CHP ile de TSK ile de anında uzlaşmakta beis görmeyen bu badem bıyıklı demokratlar değil miydi dostlar?
Değil yetmiş milyon yedi adım dahi atsak adımlarımızın kiminkilerle paralel gittiğine dikkat edelim..Kan revan içindeki ayaklarımızın yanına ne postallar ne de takunyalar yaraşır..En iyisi biz yine demokrasi için atacağımız adımları kan revan içindeki diğer ayaklarla atmaya bakalım. Ta ki o ayaklar baş oluncaya dek..