Diyarbakır zindanlarını dışardan duvarlarını boyuyorlar.
Picasso’nun resimleri çizilmiş duvarlara.
Amaç iki fırça darbesiyle imaj değiştirmek.
Proje, Dicle üniversitesi eğitim fak. Resim bölümü ve cezaevi yönetimiyle beraber uygulanıyor.

İstediğiniz kadar boyayın.
Silinmeyecek o işkencehanedeki izler, çığlıklar ve direnişler…
Diyarbakır zindanları anlatmakla bitmeyen her anlatımın eksik kaldığı bir zindan..

Romanlara, şiirlere, şarkılara konu olan zindan..
Bu zindanlardaki ölümler, işkenceler tüm dünyaya yayıldı..
Her zaman olduğu gibi dünya kulaklarını tıkadı, yurtsever ve demokrat Kürt halkına karşı uygulanan bu vahşete.

Diyarbakır zindanları aynı zamanda direnişlerle efsaneleşti..
Direnişin adı; Kürt Özgürlük Hareketi oldu.

Mazlum Doğan’ının üç kibrit çöpüyle bir newroz günü ölümsüzleştiği…

Dörtler’in bedenlerini ateşe verip “su dökmeyin” dediği zindanlardı.

Zalim Dehakların iş başında, Kawa’ların direndiği zindanlar oldu…

Şimdi ise bu zindanlarda başka bir direniş var.

20 çocuğun direnişi var…

en büyüğü 16 yaşında olan 20 “çocuk”

yasaklı coğrafyanın tutuklu 20 cesur çocuğu..

taş attıkları için tutuklanan çocuklar.

bu çocuklar örgüt üyeliği suçlamasıyla çocuk mahkemesi yerine DGM de yargılanıyorlar.

her biri için 23 yıl isteniyor.

Dile kolay “23” yıl. Söyleyince bile yorulduğunuz bir rakam.

Bu ülkenin “sözde” kanun uygulayıcıları
bunun çocuklar üzerinde tek caydırıcı yolun olduğunu belirtiyorlar.

Peki, neden taş atar bir çocuk?
Çünkü tepkinin adıdır.
.
Neden taş atar bir çocuk?
Siz canını acıtmışsınızdır. O da çocukça bir tepkiyle yerde bulduğu taşı atar size

Neden taş atar bir çocuk?
Bir gece yarısı evini yakmışsındır onu sıcak yatağından çıkarıp zorla sürmüşsünüzdür.

Neden taş atar bir çocuk?
ona yasağı, asimileyi, ajanlığı, dayağı, kişiliksizliği dayatmışsındır.

Neden taş atar bir çocuk?
Çünkü ..

Arkadaşlarını Uğur’unu,Yahya’yı, Enes’i öldürmüşsünüzdür.

İşte bu yüzden taş atarlar size…

Bu taş atan çocuklar, onursuzluğu rededen yürekleri kendilerinden büyük çocuklardır..

Kimi korkak büyüklerinden daha büyük,
Onurlu ve cesur çocuklardır….

Bu çocuklar devletin deyimiyle “bölücü örgüt” maşası değiller.
Sadece çocuklar…

ve kendileri küçük yürekleri büyük bu çocuklarımız Diyarbakır zindanında bizlerden birer mektup bekliyorlar.

Sadece yanlarında olduğumuzu, yalnız olmadıklarını bilmek istiyorlar.

Onlar bizim çocuklarımız…
Onları yüreğimizin içinde hissedelim…
O daracık zindanda iki satırla umut olalım…

Biz büyüklerde onlar kadar cesur çocuklar olalım..

Beş dakikamızı ayırıp onlara yazalım.

Güneşi, gökkuşağını, umudu, oyunları, gülüşleri ve özgürlüğü yazalım…
Çocuklarımız yüreğimizi hissetsin….

Onlar bizlere umud oldu…

Sıra bizde…

Diyarbakır E Tipi Cezaevi
Mustafa Bardakçı, Mehmet Salih Tagil, Mekin Kar, Agit Çalış, Vedat Sayın, Nihat Muğurtay, Hidayet Yıldırım, Baver Çoban, Mehmet Altaş, Ferit Gülcü, Yılmaz Çoban, Sadat Duruş, Selman Tüt, Civan Bortan, Önder Özavcı, Serhat Arslan, Mazlum Erenci, Ali Niçan, Mehmet Zahir Yıldız, Hakan Yılmaz, Cemal Bilici, Hebun Hakan Akkaya.........