"Ermeni Kardeşlerimden Özür Diliyorum" Kampanyası Üzerine

Başlık: *

Kategoriler

Blogçular: *

Bölümler-Konular: *

Lütfen yazınızın yer alacağı bölümü seçiniz.

Ana Metin: *

<strong>"Ermeni Kardeşlerimden Özür Diliyorum"
Kampanyası Üzerine</strong>

Bilindiği gibi, Ali Bayramoğlu, Baskın Oran, Ahmet İnsel ve Cengiz Aktar öncülüğünde "Ermeni Kardeşlerimden Özür Diliyorum" kampanyası başlatıldı. Kampanyaya Türk ve Kürt Aydın, Sanatçı, Yazar ve Sosyalistleri tarafından önemli bir destek sunuldu. 
Kampanya’nın başlatılması, toplumda ciddi bir tartışmayı da başlatmış oldu. Eğer sadece bu açıdan değerlendirecek olsaydık, toplumun yok saydığı ve unutmaya çalıştığı hafızasını tetiklediği için, bu Kampanyanın oldukça önemli bir işleve sahip olduğunu ve sempatiyle bakmamız gerektiğini söyleyebilirdik. Ama mesele sadece bundan ibaret olmadığı için, bu Kampanya’ya destek vermediğimiz gibi, sempati de gösteremiyoruz.
Bu tavrımızın nedenlerine geçmeden önce, bu Kampanya’nın bizim için sürpriz olmadığını belirtmek isteriz.
Yaklaşık on yıl önce Almanya’da, Nazizm döneminde katledilen Yahudilerin yakınlarına ve eğer yaşıyorlarsa toplama kamplarında zulüm gören Yahudilerin kendilerine tazminat ödenmesi ve bu yolla Yahudi toplumundan özür dilenmesi için benzer bir kampanya başlatılmıştı.
Kampanya, Almanya’daki her kesim tarafından büyük bir coşkuyla karşılanmış, Naziler dışında her kesim bu kampanyaya destek vermişti. Sanki herkes bir utancın yükünden kurtulmak için bir fırsat bekliyormuş.
Alman toplumunun bu ucuz yollu temizlenme ahlakını anlamak bizim açımızdan zor olmamıştı. Çünkü bu toplum da, maddiyatın yaşamın efendisi olduğu diğer toplumlar gibi, her şeyin bir bedeli olduğunu düşünen bir toplumdu; başarısına karşılık mükâfat alarak yücelme, suçuna karşılık ise nakdi bedelini ödeyerek suçundan arınma ahlakına sahipti.
Ama Alman solununun bu kampanyaya destek vermesini anlamamıştık. Öyle ya, Alman solunun Nazi Almanyası döneminde işlenmiş olan suçlarla ne alakası olabilirdi ki?
Eğer Alman solu bu kampanyaya kendi suçluluğundan dolayı değil de, tarihte haksızlığa uğramış bir topluluğun haklılığını savunmak için sahip çıkıyor idiyse, Sosyalist solun tarihe ve tarihsel olaylara yaklaşımı bu olabilir miydi?
Bu mesele üzerinde epey bir tartışma yürüttükten sonra kavradık ki, Solcu da olsa Alman Alman’dı. Alman solcuları kendilerini Alman etnisitesinin birer ferdi olmaktan kurtararmışlardı.
Nihayetinde Almanya’daki kampanya amacına ulaştı. Nazi toplama kamplarından sağ kurtulmuş ve halen yaşamakta olan birkaç yüz Yahudiye ve Nazi kamplarında katledilen yahudiler adına da onların yakını olan birkaç yüz Yahudiye tazminat ödendi ve emperyalist Almanya tarihinin bu sayfası da bu şekilde kapatılmış oldu. Artık Alman Milleti rahat bir nefes alabilir, başları dik olarak Avrupa Birliği projesinin başına geçebilirdi. Öyle de oldu.
Biz, Almanya’daki bu kampanyayı teşhir ederken, benzer bir kampanyanın da yakın zamanda Türkiye’de gündeme geleceğini ve tarihin bu yolla temize çekilmek isteneceğini yazmıştık. Bu öngörümüzde yanılmamışız.
“Ermeni Kardeşlerimden Özür Diliyorum” kampanyasına gelecek olursak, herşeyden önce şunun bilinmesi gerekir ki suç, miras gibi kuşaktan kuşağa devredilen bir olgu değildir. Aynı şekilde affetmek de baba ve anadan çocuklara geçen bir hak değildir. Dolayısıyla da geçmişte işlenmiş bir cinayetin hesabı bugün yaşayan kuşağa sorulamayacağı gibi, cinayetin kurbanı olanlarla sosyal bağı ya da kan bağı olanların da, ölenler adına, cinayeti işleyenleri ve onların ardılı olan kuşakları affetme hakkına sahip değillerdir.
Dahası, bu hususta kimse kimseyi temsil edemez. İnsanlar, geçmiş tarihte yaşananlar konusunda taraf oldukları sürece,  geçmişte yaşanmış olanların kavgasını sürdürme hakkına sahiptirler. Örneğin bugün Türklerin önemli bir çoğunluğu, 1915’de Ermenilere ve Süryanilere karşı işlenmiş suçları savunmaktadırlar, bundan dolayıdır ki 1915’de işlenmiş olan suçun ortağıdırlar. Ama eğer durum bunun tersi olsaydı, yani Türkler, geçmişte işlenmiş olan cinayetleri savunmuyor ve mahkûm ediyor olsalardı, geçmişte işlenmiş bu suçların doğrudan suç ortakları olarak görülemeyecekleri gibi, bu durum onlara, geçmiş adına, katledilenlerden ve katledilenlerle aynı aidiyetlere sahip olan bugünkü ardıllarından özür dileme hakkı da vermezdi. 
Bu, onlara ancak ve ancak, geçmişte işlenmiş olan suçlarla bağlarını koparma imkânı verirdi, ama suç ortaklığının bir bütün olarak ortadan kalkmasına da yol açmazdı. Yani, “Biz, geçmişte yaşananları suç olarak kabul ediyor ve bunu mahkûm ediyoruz” demek, geçmişte işlenmiş suçların ortağı olmaktan kurtulmak için yetmezdi?
Peki, o halde suç ortaklığından kurtulabilmenin önkoşulu ne olabilirdi?
İster Ermenileri ve Süryanileri katleden ve katledilenlerden artakalanlarını sürgün eden bir devletin vatandaşları olan Türkler için olsun, ister Yahudileri katleden Alman devletinin vatandaşları olan Almanlar için olsun, isterse de Amerika’nın ve Avustralya’nın yerlilerini katlederek bu coğrafyalara yerleşen ya da oralardaki zenginlikleri talan eden Avrupalı devletlerin vatandaşları için olsun; geçmişte işlenmiş suçlarla suç ortaklığından kurtulabilmenin yegâne yolu, bu devletlerin, kültürel, tarihsel, sosyal, siyasal ve iktisadi bütün değerlerini ve mirasını radikal bir biçimde reddederek ondan kopmak ve ayakta kalmasına yol açan bütün dayanaklarını ortadan kaldırmak için mücadele etmektir.
Yoksa, hem Avrupa’ya taşınmış zenginlikten pay alıp, hem de geçmişte Kızılderililere, Aborjinlere ve Siyahlara karşı yapılanlardan dolayı özür dilemek söz konusu olamaz. Ya da, hem “Ne mutlu Türküm diyene” diye nara atıp, bu coğrafyada yaşamış olan ya da yaşayan başka toplulukların ve uygarlıkların yok edilmesi yoluyla kurulmuş olan Türk devletinin varlığını kabul edip, sonra da geçmişte yapılanlarlardan dolayı özür dileyerek geçmişte işlenmiş olan cinayetlerle bağını koparmak söz konusu olamaz. 
Geçmişte işlenmiş suçlardan dolayı sorumlu tutulmak isteyenlerin atacakları ilk adım, geçmişte işlenmiş cinayetlerin bir sonucu olarak var olmuş ve bugün de varlığını sürdüren ne varsa, onu reddetmektir.
Örneğin bugün Batı’da yaşayıpta, geçmişte işlenmiş suçlardan dolayı sorumlu tutulmak istemeyenlerin atacakları ilk adım, Batı’nın kapılarının dünyanın yoksullarına açılmasını savunmak ve dünyadaki yoksulluğu paylaşmak için adım atmak olmalıdır. 
Yine aynı şekilde, Türkler, eğer geçmişte işlenmiş suçların ortağı olmak istemiyorlarsa, atacakları ilk adım, Türk devletinin varlığını, onun dayandığı değerleri ve Türklüğün yüceltildiği kültürü reddetmek, bugün Türkiye diye tarif edilen coğrafyada yaşayan ya da yaşamak isteyen her bireyin eşit ve gönüllü otraklığına dayanan bir yaşam için mücadele etmek olmalıdır.
Suç, ceza ve özür ya da af meselesine gelince; bir suçtan dolayı özür dileme ve affetme hakkına sahip olanlar, yalnızca ve yalnızca doğrudan bu olayı yaşamış olanlardır. Aksi bir düşünce kişi üzerinde topluluğun tasarruf hakkını savunmak anlamına gelir ki, bu da kişi hakkına, kişinin yaşama hakkına saygısızlıktır. Bu anlayış, feodal kültüre aittir. Feodal kültürde öldürülen kişi adına, bu kişinin ait olduğu aile ya da sosyal topluluk pazarlık yapma ya da ‘kan parası’ karşılığında karşı tarafı affetme hakkına sahipti.
Bir başka sorun ise gasp edilen mülkler ve zenginliklerdir. Yani gerek 1915 senesinde, gerek sonraki yıllarda katledilen Ermenilerin, Süryanilerin ve Rumların gaspedilen ve gasp yoluyla Türkleştirilen mülklerinin, gerekse de Avrupalılar tarafından gaspedilen Afrika’nın, Asya’nın ve Amerika’nın zenginliklerinin ne olacağı, cevaplanması gereken bir sorudur.
Esasen özür kampanyasının mantıki sonucu olarak, bu kurbanların mülklerinin de bugün onların adına özür kabul etme hakkını kendilerinde bulanlara devredilmesi gerekiyor.
Peki, bu doğru mudur? Eğer bu tartışmayı bu minvalde sürdürecek olursak, yani meseleye özür kampanyası yürütenlerin penceresinden bakacak olursak, adaletin tecelli etmesi için gasp edilen mülklerin de sahiplerinin yaşayan yakınlarına devredilmesini savunmak gerekir.
Hayır, tartışmayı bu biçimde sürdürerek bir yere varmak mümkün değildir. Çünkü, eğer bir yerde bir mülk varsa, bu, mutlaka bir başkasının yoksunluğunun sonucu olarak oluşmuş demektir. Sözün özü, mülkiyetin kendisi hırsızlıktır.
Bundan dolayıdır ki mülkiyet hakkı savunulamaz, hele hele sosyalistler tarafından hiç mi hiç savunulamaz.
Varsyalım ki, Alman devleti 1933-45 arası yıllarda Yahudilerden gasp ettiği altınları ve mülkleri bugün geri vermek istiyor. Peki, bu durumda bunları kime verecek? Dünyadaki bütün Yahudilere mi? İsrail devletine mi? Yoksa, geçmişte bu mülklerin ve altınların sahibi olanların bugün hayatta olan yakınlarına mı?
Aynı şey Avrupanın bütünü için geçerlidir. Avrupa’nın zenginliği, Afrika’nın, Asya’nın ve Amerika kıtasının talanınna dayanmaktadır. Eğer bugün Avrupalılar bu suçtan kurtulmak isteseler, bu durumda bu coğrafyalardan gasp edilen zenginlikleri kime geri verecekler?  Olmaz ya, diyelim ki Afrikalı ve Asyalılara verilecek, peki bu kime ve neye göre verilecek?
Keza aynı şey, katledilen ve mülklerine el konulan Ermeniler, Rumlar ve Süryaniler için de geçerlidir. Bugün Türk devleti karar alsa ve gasp edilen mülklerin sahiplerine geri verilmesini kararlaştırsa, bu mülkler, yaşıyorlarsa sahiplerine, eğer yaşamıyorlarsa yaşayan yakınlarına mı verilecek? 
Diyelim ki bütün bunlar mümkündür; peki, sosyalistlerin bu tür bir tartışmanın tarafı olup, mülkiyet hakkını ve mülkiyet hakkının devredilmesini savunmaları doğru mudur?
Sosyalistler, mülkiyet tartışmasının bir parçası olamazlar. Sosyalistler için önemli olan mülkiyetin kimin elinde bulunduğu değil, mülkiyetin varlığıdır. Sosyalistler, mülkiyetin düşmanıdırlar ve onun el değiştirmesi için değil, onun ortadan kalması için mücadele ederler.
Eğer “Özür Kampanyası”na dönecek olursak, en başta da belittiğimiz gibi, geşmişte katledilenler adına, onlarla sosyal bağı ya da kan bağı olanlar ne katledenleri, ne de katledenlerle kan bağı ya da sosyal bağı olanları affetme hakkına sahip olmadığı gibi, katledenler ile sosyal ya da kan bağı olanların da katiller adına özür dileme hakkı olamaz. 
Gerek katledilenlerle, gerek katledenlerle kan ve sosyal bağı olanların, gerekse de tarihin tekerleğini ezilenlerden ve yok sayılanlardan yana çevirmek için mücadele edenlerin yapmaları gereken; bu katliamları yapanları ve bu katliamları savunanları mahkûm etmek ve onların yaratmış oldukları tarihi, kültürü, devleti, sınırları ve bütün değerleri tarihin mezarlığına gömerek, bu coğrafyada yaşayan ve yaşamak isteyenlerin eşit ve gönüllü birliğine dayanan bir yaşam örgütlemek olmalıdır.
Özelliklede bu kampanyanın sosyalist unsurlarının bu meseleyi bu biçimde kavramaları gerekmektedir. 
Bu kampanyanın sosyalist unsurları açısından bir başka tuzak ise, milli etnisite tuzağıdır. Kendisini Türk ya da Kürt etnisitesinin bir parçası olarak gören imzacıların, ait oldukları tabiyet adına utanç ya da gurur duymalarıdır. Ama sosyalistler kendilerini herhangi bir milli etnisetinin parçası olarak görmediklerinden, ne söz konusu milletin başarılarıyla övünürler, ne de söz konusu etnisitenin utancını kendi utançları olarak kabul ederler.
Sosyalistler, hiçbir ulusun ve ulus devletin işlemiş olduğu suçları savunmayacakları gibi, ezilenler adına ezilenlere karşı suç işlemiş ya da yanlış yapmış Sosyalist öncüllerinin de bu olumsuz miraslarının savunucusu olmazlar ve bundan dolayı özür dileme yükümlülüğü duymazlar.

Girdi biçimi

Filtered HTML

Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.
İzin verilen HTML etiketleri: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.

Full HTML

Web sayfası ve e-posta adresleri otomatik olarak bağlantıya çevrilir.
Satır ve paragraflar otomatik olarak bölünürler.

Biçimleme seçenekleri hakkında daha fazla bilgi

Attached Images

Existing Image:

Choose an image already existing on the server if you do not upload a new one.

-or-

Upload Image:

Image title:

The title the image will be shown with.

URL	Başlık	Ağırlık	Sil

"Ermeni Kardeşlerimden Özür Diliyorum" Kampanyası Üzerine

Bir İçerik Oluştur!

Özel Menünüz

Kullanıcı Girişi

Gündem
-"Barış Süreci"
-"Kürt Sorunu"
-Anayasa Tartışmaları
-Avrupa Birliği
-Çatı Partisi Tartışmaları
-Büyük Ortadoğu Projesi
-İnsan Hakları
Politika
-Türkiye Politikası
-Ortadoğu Politikası
-Dünya Politikası
Ekonomi
-Dünya Ekonomisi
-Türkiye Ekonomisi
Sınıflar ve Partiler
Sosyal Hareketler
-Ulusal Hareketler
-Barış Hareketi
-İşçi Hareketi
-Çevre Hareketi
-Kadın Hareketi
-Gençlik Hareketi
Kültür ve Sanat
-Plasitk Sanatlar
-Sinema - Tiyatro
-Edebiyat
-Müzik
Dosyalar
-Hrant Dink Cinayeti
-Şemdinli
Linkler
Bilim ve Teknik
-Doğa Bilimleri
-Toplum Bilimleri
Yaşam - Günlük Hayat
-Medya
-Spor
Felsefe
Köxüz'den Yazılar
-Köxüz'ün Temel Metinleri
-Köxüz'den Mektup
-Köxüz Redaksiyonundan
-Köxüz'den Yorumlar
-Köxüz'ün Künyesi
Okurladan Yankılar