Yıllarca Kürdistan ve gerilla üzerinde söylemenize rağmen ilk defa gerilla ile yan yana geliyor, parçalarını canlı olarak gerillaya sundunuz. Ne hissediyorsunuz?

  Yurtsever bir ortamda büyüdün. Gerillanın büyüklüğü ve cazibesiyle büyüdün. Sanat çalışmalarına başladıktan sonrada gerillaya gelmek, o heybetli duruşu içinde görmek ve onunla şarkı söylemek bende bir hayaldi. Bundan bir kaçyıl önce kreş öğretmenim bana �sen dört yaşındayken gerillaya gideciğini söylemiştin. Henüz gitmedin mi?' diye sordu. Gitmediğimi söyledim. Ama sürekli gerillayı, onun yaşamını merak ettim.

Avrupa'da gerillayı ve dağı çok dinledim. Özellikle savaşta gazi olan yoldaşlar sürekli dağı gerillayı anlatırlar. Bağlı bulunduğum bir yeri görmemek sürekli bende bir eksiklik olarak varlığını koruyordu.

Bir haftadır dağlarda gerilla ile birlikte yaşıyoruz. Konserler verdik, bu çalışmalarımız devam edecek. Gerillanın ilgisi, sıcaklığı ve insana yaklaşımı ayrı bir duygu uyandırıyor. Bunu nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum.

Duydukların ile gördüklerini kıyaslasan ne umdun, ne buldun?

Duyduklarımdan farklı bir durum ile karşılaşmadım. Sürekli yurtsever ortamlarda kaldığım için, dağın ve gerillanın zorlukları da anlatılır. Saldırı ve baskı altında tutulup bitirilmeye çalışan bir gerillada elbette zor ve zahmetli yanlar olabilir. Bunlar doğal ve olacak şeyeler. Sonuçta gerillada insanlardan oluşuyor. Ona rağmen gerillanın bizim için ayrı özellikte kutsal bir güçtür.

Ancak Avrupa ve dağ arasında geldiğim bir kaç saat içinde şunu çok daha net gördüm. Dağın geçilmezliği, gerillanın yenilmez ve iradeli duruşunun altında onun manevi gücü ve hesapsız insani ilişkilerinde gizli olduğunu gördüm. Bunu Avrupa gibi yerlerde görmek neredeyse imkansız. Oralarda her türlü imkan ve olanak var. ama maneviyattan yoksunluk, bireyci bencil yanlar var. Gerilla için küçük bir örnek vereyim, bir gerilla çay hazırlamak için bir saat uğraşıyor, demlediği çayın ilkini kendisi içmiyor, yanındaki arkadaşlarına uzatıyor. Bunlar önemli şeyler. Bu gerillanın bağlılığını ve manevi gücünü ortaya çıkarıyor. Yine tüm ordularda kumanya var. Her asker kumanyasını kucağına alarak bir köşede yemeğini yer, oysa gerilla yemeğini ortaya koyarak herkesin ortak yemesini istiyor. Bunları gördüm ve bu Avrupa'daki bencilliğimizden dolayı vicdan azabını yaşattı. Bu sıcaklığı, arkadaşlık ve moralı gördükten sonra, o ortama tekradan nasıl geri döneceğimi ciddi ciddi düşünmeye başladım.

Gerilla alanlarını dolaşarak konserler verdiniz. Dağdaki kültür çalışmalarını nasıl buldunuz?

Gerillalar ile tartışmalarımız oldu. Oldukça kültürlü ve nizami bir ortamı gördüğümü, yine saldırılara rağmen oldukça kendilerinden emin olduklarını gördüm. Tartışmalarımızda bazı Kürt sanatçılara ilgi göstermelerini öğrendim.

Neden, sebebini sordun mu?

Üzüldüm doğrusu bir sanatçı kendisini halkına ve onun öncü güçlerine sevdirmesini bilmelidir. Gerilla Kürt sanatçılarından mücadeleye uygun çalışma bekliyor. Bunu uzağında düşmana hizmet eden sözde sanatçılara ilgi gösterip, sevmemesi sanatçı geçinenlerin eksikliğidir elbette. Dağlarda her şey kan ve tırnak uçları ile kazınılırken, bazıları kendilerini maddiyete adamışsa bu doğal bir durum değildir. Gerillanın bu durumu onaylanması ve bu sanatçıları sevmesi elbette beklenilemez.

Ben dahil onlar bu dağlarda olmadan kimse ne bana nede hiçbir Kürde itibar etmez, ilgi göstermez. Kürdün itibarlı olması, sevilmesi ve dinlenmesi gerillanın mücadelesinin sonucudur. Bunu sanatçılar kadar, siyasetçilerimiz ve aydınlarımızda düşünmelidir.

Onlar gelişmemiz için bize oldukça yol gösterip imkan sunmuşlar. Avrupa yada başka yerlerde sanatçı geçinenler bunu biliyor, ama görmek istemiyorlar.

İlk defa gerillaya kendi tarzında müzik söylüyorsun, nasıl bir duygu hissettiniz?

Biraz anlattım, bunları düşününce biraz mahçup, biraz heyecen duydum tabiki. Dağda yüzlerce gerilla karşısında canlı müzik yapmak, anlatılması zor ayrı bir duygu. İçimde bir ateş oluştu tabi. Daha fazla çalışmak gerektiğini buraya geldikten sonra biraz daha hissetmeye başladım.

Konserlerine katılımını nasıl buldunuz. Birlikte söylediniz mi?

Evet benim bazı parçalarımın bu kadar dinlendiğini bilmiyordum. Bazı parçalarda bana eşlik ettiler. Ama benim için bir zor bir işti. Çünkü kutsallık derecesinde bir değeri olan gerilla karşısında söylerken, heyecanlanmamak elde değildi.

Yaptığınız tartışmalarda gerilla da nasıl bir kültür sanat zemini buldunuz?

Dağ ve gerilla Kürt sanat ve kültürünün kaynağını oluşturuyor. Bir çok gerillanı şiir, günlük yazdığını gördüm. Kendi sesinlerinden güzel şarkılar dinledim. Bunlardan büyük keyif aldım. Avrupa sahalarında bu duyguları hissetmek mümkün değil, çünkü orada bir boşluk vardır.

Oramar ve Zap klipleri çıktıklarında çok sevinmiştim. Bir o parçaların beste ve müzikleri çok hoşuma gidiyor, ikinci sevinmem Kuzey ve Avrupa sanatçılarına yapılmış bir eleştiriydi. Kaliteye bakmadan kıt imkanlar ile gerillanın yaptığı çalışmayı çok beğendim. Oysa dağ dışındaki alanlarda çok daha imkan var. Ama kaynaktan uzaklaştıkları için kuru, duygusuz ve verimsiz oluyorlar. Dağda ise çok zemin bir kültür kaynağı var. Birçokları gelip bu kültür denizini görmeli, ondan ilham almalıdır.

Tev-Çand'ın çalışma koşullarınıda gördüm. Büyük emekler verilerek birşeyler ortaya çıkarılıyor. Bunun içinde duygu, his ve emek var.

Dağ ve gerillayı gördün, Avrupa'ya tekrar dönünce ne yapacaksın?

Bu çalışmalara başlarken kendime iki noktada söz verdim. Bir, para için söyleyemiyeceğimi, ikincisi ise kimseye bunun için boyun eğmeyeceğimi. Sürekli bu sözlerime bağlı kalıyorum.

Yeni bir çalışma var mı?

Dağa gelmeden önce bir albüm çalışmam vardı. Avrupaya döndükten sonra bunu çıkaracağız. Bunu dışında Kürt klasileri üzerine bir proje oluşturdum. Bu devam ediyor. Ayrıca gerillanın şiirlerinden oluşan bir çalışma yapma istemimde oluştu.