Tarih boyunca sürdürülen 'Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur', "Bir Türk Dünya"ya Bedeldir" zihniyeti Türkiye'de yaşayan ve bu anayasanın asli unsuru olup fakat bir türlü kabullenemeyen Kürtler ve diğer halkları düşman gören bu yaklaşım son zamanlarda hayli göstermeye başladı kendini.

Siyasi linçler (DTP binalarına yapılana saldırılar ve yöneticilerine yapılan tutuklama furyası), üniversite öğrencilerine yapılan linç kampanyaları ve son olarak DTP Genel Başkanı hakkında yapılan asparagas haberler ülkeyi bir kaosa götürme yolunda büyük başarılar(! ) sağlayan görsel basın (M. Ali Birand ve Ali Kırca) ve kalemlerinde kan fışkıran yazarlar(Ertuğrul Özkök, Can Ataklı), yaratılan değerler üzerinde yatmak için Flash TV"de boy boy görünmek için bırakılmadık sıfatlara giren çorbacı ekibi (Metin Metiner, Ümit Fırat ve Atlan Tan) ve yinede bölgede kuluçkaya yatan Doğan Haber Ajansı ülkemizin insanıyla alay eder gibi haberler yapması işin farklı boyutudur. Peki, neden Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur? Halkların birbirlerine karşı hiçbir şekilde düşmanlığı yoktur. Bu düşmanlığı yaratanlar bellidir. Bugün milliyetçilik yapanlardır halklara düşman olan, 'Türk'ün Türk'ten başka dostu yoktur' diyen ve bu yanlışla ülkemizin 80 yılını ipotek altına alanlardır. Ve bunlar kendilerine bile dost değillerdir. Barış konferansında yapılan siyasi çözümler dikkate alınmıyor. Bu konferanslar da neden kaile alınmıyor. Bu konferanslar bir fırsat olarak ele alıp değerlendirmesi gerekirken, hala linç ve inkar peşinde koşan gerici zihniyet neyin peşindedir? Linçlerle nereye varılacak anlamıyoruz. Bugün herkes bunu biliyor ki, Kürt sorunu inkar, linç zihniyeti ile çözülemedi, çözülemeyecektir de. Çözümü ABD'ye havale etmek sorunun içler acısı olduğunu gösteriyor. Atatürk ile birlikte aynı cephelerde çarpışan bu halkın derdi, daha sonraki yıllarda inkar edilip, o gün canla başla savaşılan insanların kucağına atılmak mıydı?

Bu zihniyet kalkmadan, Türkiye halklarının hep birlikte yaşam içinde olması söz konusu olamaz. Bu zihniyetin bırakalım halklara dost olmasını, kendisine bile dost olmasını bekleyemeyiz. Bu zihniyet Türkiye'yi bir çıkmaza götürecek zihniyettir. Bu zihniyet kandır, savaştır, ranttır, yoksulluktur! Bu halka verebileceği tek şey acıdır, sızıdır! Gerçek çözüm ne ABD'dedir, ne sınır ötesi bir operasyondadır. Bu girişimler yüzlerce defadır denenmesine rağmen hep acı dolu bir hayat olmuştur. Çözümün adresi Türkiye halklarıdır, muhatabı bu halkların seçtiği temsilcilerdir yani kısacası ne diğer Kürt grupları (Şarefettin Elçi, Sertaç Bucak) ne de Nihilist Türk aydınlarıdır, muhatap DTP"dir. Türkiye barışını ararken savaşmanın sonuna kadar götürülmesi gerektiğini savunanlar sizce neyi vaat edip, getiriyor bu halka? Türkiye'yi çatışmadan kurtaracak olan, doğasını, tarihi yerlerini yok edenlerin karşısında duracak olan halklardır. Türkiyeli halklardır. Dünyanın karşısında saygı ile eğildiği zenginliklerimiz olan Hasankeyfleri bir gecede suya boğmak, doğudaki doğal ve tarihsel zenginlikleri hunharca harcamak ama batıdakini daha ziyaret edilebilinir kılmak neyi gösterir? Samimi olmanın zamanı gelmedi mi sizce?

Uzaklarda dost aramaya gerek yok. Gerçek dost, gerçek kardeşlik yanı başımızdadır. İki halk arasındaki çatışmaları derinleştiren, linç girişimlerini yükselten Kürt ve Türk kardeşliğinden öcü gibi korkan gerici zihniyet ve güçlerdir. Sorunun belirleyici çözümünde belirleyici güç Kürt ve Türk halklarının demokratik temelde birlik ve beraberliğidir.

Halkların kardeşliği bizim adresimizdir! Yönümüz barışın doğacağı taraftadır. Yapılması gereken budur: Eğer savaş istenmiyorsa, kan kokusu ağır geliyorsa, gencecik bedenlerin bir kere de solup, soğuk topraklara gömülmesi zor geliyorsa, çürüyüp giden bir geleceğin korkusu sarıyorsa birilerini! O halde barışı kim baltalıyorsa açıkça, cesaret ve korkusuzlukla dillendirelim, gelin barış için savaşanlardan olalım! Baskın Hocamın dediği gibi" Gelin Malazgirt meydanında, Kurtuluş savaşında ele ele verdiğimiz gibi, bunu istemeyenlere karşı da tek ses ve yürek haykıralım. "