yukarıdaki başlığı mahsus tırnaklamadım. çünkü ben de aynen böyledir diye düşünmekteyim. aşk devrimdir, devrim aşktır. bireysel veya toplumsal, ekolojik veya ilahi...
bazı 'bıyıklarını titreterek ortalığa stalinvari çalım atan keskin solcularımız' (dr.hikmet kıvılcımlı) bu sloganı duyduklarında en hafifinden bıyık altından gülümsemişlerdir. ama tam olarak aşk bir devrim demektir. çünkü bireysel aşkta dahi üstyapının darmaduman edilmesi sözkonusudur. aşk yerleşik kanaatler, gelenekler, sınıfların kombinasyonu, hülasa üstyapının savunucularıyla ilk elde savaşmak zorunda kalır. ve bütün bu engellere rağmen yaşar. ne yazık ki böylesi aşklar azaldı, ve belki de tamamen yokoldu. çünkü artık insanlar aşık olamıyorlar çünkü egemen kabullerin dışına çıkamıyorlar. hiç kimse aşkını toplumsal kariyer ve kabullerin dışında varedemiyor.
büyük aşk destanları artık yaşanmıyor çünkü kimse eşitsiz biriyle birlikte aşk yaşamak istemiyor. o yüzden aşık olacağı cinsin konumunu kendine göre seçiyor. zengin-yoksul, burjuva-işçi, vb. farklı olanlar biraraya gelmezse hiç destansı lirik bir aşk olur mu -olmaz!
devrim de alttakilerin üst yapıyı havaya uçurmasıdır. o yüzden aynı şeydirler. yeryüzünün siyahları şimdilerde gerici ulus/devlet (beyaz üstyapılar) yüzünden aşklarını başka türlü kurgular mı ki?
bugün sevgililer günü ve bu sitede bir aşk şiiri var. ne güzel!
aşkla, sevgiyle kalın. selam