sayın zileli'nin yazısı zülf-i yare dokunsaydı mesele yoktu, ama bir olgu her şeyden önce bütün süreçleri içinde ve karşılıklı bağımlılıkları esas alınarak ve bundan da önemlisi yüzeyde görünmeyen dip akıntıları içinde ele alınsaydı gün zileli'nin şanına yakışır bir davranış olurdu. ve bu beklentimi de karşılayacağını ümit ediyorum. o yüzden ilerde yazmasını beklediğim (belki bunlar başka yerlerde yazılmıştır ve benim haberim yoktur, kaynak gösterilirse okur ve yukarıdaki bahse konu dertlerim ve serzenişlerimden dolayı şimdiden özür dilerim.)
leninist örgüt hakkında bu meselde ele alınan yaklaşım tam olarak teknik bir yaklaşımdır. oysa ki leninist örgüt teknik ve idari bir yaklaşım olarak ele alınamaz. sorun böyle ele alındığında bile teknik arızalarla malul olur. çünkü bu örgütlenme tarzı rusya'da başarıyla uygulanmıştır ve sonuçta bir devrimi hem de dünya çapında bir hareketin kıvılcımlarını bolşevikler teknik olarak başarmışlardır.
kaldı ki bu tarz lenin'in kendi deyimiyle marxist bir tarz olmayıp tam olarak 'narodnik'lere has bir tarzdır. lenin'in tüm yaptığı bu tekniği marxist bir programın uygulanabilir şekline dönüştürmektir. ve ikinci önemli bir hatırlatma daha yapmak lazımdır: lenin'in bolşevikler nezdinde giriştiği bu örgütlenme tarzı beş yıl bile geçmeden farklı bir form benimseyecektir. lenin'in bu tarzı ele aldığı yapıtı "ne yapmalı" 1900-1901 tarihlidir, halbuki 1905 devrimiyle birlikte sınıf partisi anlayışına geçilir ve demokratik merkeziyetçilik kabul edilerek menşeviklerle birlişilir. yani lenininstlere mal edilen bütün "hastalıklar" gövdede beş yıl bile yaşamamıştır.
leninizmi ve marxizmi ve anarşizmi ve mevcut bütün akımları canlı birer organizma yapan şey toplumsal varlıkları ile bu varlığın etkişim içinde olduğu diğer canlılarla evrimi içinde yapılacak olan sosyo-politik analizlerle anlaşılabilir.
bolşevizm olmasaydı marxist kazanımlar bu kadar canlı bir şekilde devam etmez ve tarih bilincinin kendi evriminde önemli bir yitim olurdu.
her şeyden evvel bolşevikler ikinci enternasyonalin ekonomist anlayışının karşısında oldular ve işçilere politik bilincin önemini anlattılar. bu hala önemli bir artıdır.
ikinci olarak, marxizm bolşevikler haricinde ulusal anlayışlar içine hapsoluyor ve uluslararası anlamını yitirmeye başlarken bolşevikler bu mücadelenin bir ulus içinde değil, uluslararası arenada başarı kazanacağını ve zafere ulaşacağını söyleyen tek/ilk marxist parti olmuşlardır. ve bu çok önemli bir revizyonun (dar ulusalcı programlar) önüne geçen devrimci bir kazanımdır.
bolşevizmin günahları da vardır en önemlisi de karşı oldukları dar ulusalcılığı aşamayarak ona hapsolmalarıdır. (bu tesbit için daha geniş olarak bkz. demir küçükaydın, "ekim devrimi bir sosyalist devrim midir" başlıklı makale)
neden ve sonuçları ise yukarıda bahsedilen tüm veçheler içinde aranmalıdır. yoksa teknik ve idari düzeyde sorgulamalar bir değer kazanmaz.
sayın zileli sonuç olarak haklı olabilir ama bu haklılığın bilinç düzeyine çıkarılması retrospektif açılardan değil üst düzeyde politik soyutlamalar ile daha derin dip akıntılar (diyalektik sosyoloji) projeksiyonundan bakılarak yapıldığında mümkündür.
gün zileli elbette bir büyüğümüz olarak bunları bilir ve ondan beklenen de budur.
elbette teknik kendi yatağında bir prose (gidiş)'dir. leninist örgütün dayandığı teknik ise gün zileli'nin pek iyi bildiği anarşist (narodnaya volya -toprak ve özgürlük-) bir tekniktir. ve diplerde ise bir romantizm kurgusu vardır. (halkı bilinçlendiren romantik öğrenciler) işte bu yan hala da sahip olunması gereken bir üstünlük sunabilir.
devrimci romantizm hala sürüyorsa bizler bunu bolşeviklere ve dayandığı anarşist aydınlanmaya borçluyuzdur.
selam ve saygılarımla,

Sayın Xerap Zeman

Yorumunuzda "Ekim Devrimi Ssyalist Devrim miydi?" başlıklı makalemden söz ediyorsunuz.

Bu makalenin bulunduğu ikinci köxüz sitesine Türkiye'den girilemediği için bu makaleyi Tarihsel Maddeciliğin Sorunları Forumuna Koydum.

Şu linkten de direk geçilebilir.

http://www.koxuz.org/anasayfa/node/481

Demir Küçükaydın

http://www.demirden-kapilar.net/anasayfa

sayın demir küçükaydın'a teşekkür ederim.
bu makalenin tam olarak adı bile aklımda kalmamıştı ve biraz uğraştım bulmak için ama bu sitede bulamamıştım. o yüzden sanırım hafızamı mazur görürsünüz. bizler (marksistler) olarak anarşistlerle pek ayrı düştük, bundan dolayı ne kadar özür dilesek boş... ama tarihsel perspektifte farklı ufuklar ararken (ki marksist sosyoloji tek gerçek bilim olarak yanıbaşımızdaydı da yeniden keşfettik) anarşistlerin de çabalarını görseydim huzura ererdim. ama tarihe hiç olmazsa tarafsız yaklaşmak icabeder diye sızlandığımdan zileli yoldaşa yorum yaptım. ne de olsa o benim (komünizm/anarşizm) yolumdadır o yola düzülenler birbirlerini tanımasalar da başka başka belleseler de... o (diyalektik) bilir ve el sallar yoldaşlara...
her iki yoldaşa da selam ederim.

Sayin Gün Zileli'nin yazisini okudugumda yine benzer duygular tasiyorum. Gencken cok millatci cocuklar cikar , tarihi kendisiyle baslatir, yikip gecerlerdi. Biz onlara "ben yaptim oldu" cu derdik. Degerli Gün Zileli'de hemen her konuda "ben yaptim olmadi" diyor.
Leninist örgütü de 10 yil denemis olmamis .Degerlendirmesine göre bu örgüt yapisi gizli devletin kolayca eline düsüyormus. Iyi ama zavalli Lenin'in bütün derdi sürekli polisin eline düsen grupcuklari bir sekilde biraz koruyabilmek degil miydi? Bunun icin gizli polis karsisinda ancak böyle örgütlenebiliriz diye Ne Yapmali'yi yazmadi mi? Leninist Örgütün hicbir mistik yani yok. Ne yapmali da bu örgüt bicimi yalnizca gizli polis baskilariyla gerekcelendirilir. Sürekli operasyonlarla sürgüne ,iceri alinan devrimciler iliskilerini daha dikkatli ve örtülü kurmaya cagirilir. Ve bunun planlari ortaya koyulur. Hepsi bu!
Tamamiyle bir Rus bicimi oldugunu , bütün heryer icin kopyalanamayacagini bizzat Lenin'in kendisi de söyler ama yeminli düsmanlarina ne gam!
Gün Zileli bize gizli polisin eline düsmekte daha korunakli iliski bicimleri/ilkeleri tarif etsin. Ama isin kolayina kacip kollektif eylemi buharlastirmadan!