Yıl 1995 Mart Adana Mezopotamya kültür Merkezi (MKM)saat 21.00 yaşlı genç çoluk çocuk kapılardan taşmış bir insan seli. Onlarca yıl susturulmuş, yok sayılmışların kendini görmek kendini duymak için oluşturduğu mahşeri bir kalabalık. Kendi aralarında konuşmalar

“Bak vallahi bizim gibi konuşuyorlar. Bak görüyor musun? Aha işte “

İçeri girmek ne mümkün. Soruyorum. Ne oldu? Ne var ?diye

“ Bizim televizyon açılmış de gel bak Kürtçe konuşuyorlar. Adı ne biliyor musun? MED.TV.”
Buğulu gözlerden damlalar dökülüyor hıçkırıklar çocukların gürültüsünde gizleniyor. Koridor başında her hangi bir müdahaleye karşı bekleyen nöbetçinin

“Gelinde birazda ben bakayım” yakarışları.

Özlem, coşkuyu kamçılıyor. İnsanın böylesine yürekten kendi benliğine sarılışı görülmeye değer yürekler hop hop hopluyor.

Dil insanın dünyasıdır ruhudur söylemini bilincime kazıyorum.

Zaman ilerliyor bölgede antenli güvenlik birimlerinin hemen yanı başında , çanak antenli bir bölge peydahlanıyor yasaklar altında . Kaç çanak altında kaç cana kıyılıyor. Ama antenler çoğalıyor ölüm zindan ve işkencelerde.

Yıl 1996 Belçika’da MED.TV’de özgür medya çalışanları koşuşturup duruyor.

“Korsan sinyal gönderiyorlar yayına giremiyoruz”

Şeklinde bilgilendiriliyorum. Katılacağım açık oturum kapatılıyor. Yayın duruyor. Ekran karanlık Umudumuzu kararıyor sesimiz soluğumuz kesiliyor. İngiltere’den alınan yayın hakkı İngiliz hak gaspına kurban gidiyor. MED.TV belli bir süre kapalı kalıyor. Gözler ekranda kulaklar antenlerde takılı kalıyor. Büyük emek yoğun diploması ve nihayet MED.TV yayında.

Tarih 17 Kasım 1999 uğursuz bir komplonun her tarafı sardığı bir dönem MED TV Kapanıyor. Onca gürültünün içinde ölümüne sessizlik. Kürdün gözü ,kulağı, ruhu sesi susturuluyor. Mücadele sürüyor Kürt kendini yaratıyor bir daha yeni baştan kampanyalar eylemler ölüm zindan ve sürgün Fransa üzerinden MEDYA –TV yayında
Soruşturmalar davalar bir birini kovalıyor.

Yıl 2000 aylardan Temmuz Bir kez daha o teneke çatılı muhteşem sütüdyodayım. Yanımda hasta ve yorgun Mahmut Baksi( Allah rahmet eylesin) bir yanımda ise İrfan Cüre Türk ve Kürdün buluşması Tarih tanıklık ediyor bu buluşmaya Türkiye demokrasi mücadelesinin canlı tarihi Mihri Belli. Tüm farklılıklar buluşuyor.

Adı üzerinde MEDYA- TV ,Kürtçe – Türkçe-Farsça –Arapça- Süryanice-İngilizce yayınlar yapılmakla kalmıyor. Kurmanci ,Dimili, Sorani, Hewremani lehçelerde nasipleniyor. Özgürlüğün sesini buluşturuyor.
Özgür medya esaret dünyasında, yoğun baskı altında. Engeller, uluslararası baskılar, davalar bir birini izliyor. Yayında sansür sinyalleri sınırlı yayınlar mücadele sürüyor.

Tarih 1 Mart 2004 . Danimarka her türlü engele tehdide ve rüşvete rağmen yayın hakkını kabul ediyor. Kürt yayın hayatında yeni bir gün doğuyor ROJ TV yayında. Yıllar baskılara ve engellemelerle boğuşarak geçiyor kaç operasyon kaç tutuklama kaç dava sayısız ROJ-TV direniyor.

Dün evet dün gözümüz kulağımız ruhumuz Bizim televizyon ROJ- TV Bir kez daha karartıldı. Belçika polisi özel ekipleriyle ROJ –TV’yi kendi evinde bastı. çalışanlarını konuklarını gözaltına alıp yayınını durdurdu.

“Medeni” Avrupa’nın kendi hukukunu çiğneyerek özgür medyaya yapılan bir saldırıydı bu. Bu saldırı bir kürt televizyonuna değil kendi demokratik değerlerine bir saldırısıydı.

Bu saldırı Kürtçe –Türkçe-Farsça- Süryanice- İngilizce yayın yapan özgür medyaya bir saldırıydı. Bu saldırı farklılıkların özgür sesine vicdanına yapılmış bir saldırıydı.

Bu saldırı halkların kardeşliğine buluşmasına barışmasına demokratik bir Türkiye özlemine bir saldırıydı. Bu saldırı ezilenlerin özgür sesine yüreğine yapılmış bir saldırıydı.

Bu saldırı bizim gibi konuşan bizim televizyona bir saldırıydı.

Yıl 2010 düşünce ve dil özgürlüğünün evrensel insanlık değerleri olarak kabul gördüğü sansürün bir insanlık suçu olarak onaylandığı, bu günün dünyasında ROJ-TV ‘nin ekranı karartıldı. Ancak ROJ-TV’yi yaratan özlem, sevgi, ve coşku daha nice ROJ-TV ‘ler yaratacak güçtedir. Çünkü bu güç tüm farklılıkların ortak dayanışmasından ve direnişinden beslenmektedir.