Kim ne derse desin bu başlık, yüreğimin derinliklerinden gelen bir çığlık olarak bu yazının en üstüne çakılıp kaldı. Yapılacak yorumları, alacağım eleştirileri, orduculukla ilgili veya ordu karşıtlşığı ile ilgili suçlamaları veya neden askere çağrı diyenleri göze aldım. Kana susamış, sorumsuz yöneticilerin ölüme sürdüğü bu evlatlarımıza sahip çıkmak, onları yöneticilerin ihtirasına kurban ettirmemek için, askere sahip çıkmak için yazdım. Bu dünyada en büyük emelim askersiz, silahsız, savaşsız bir dünya yaratmak olmasına rağmen, Mehmetçiğe sahip çıkmak için bu başlığı kullandım.

Askere sahip çıkmak diyorum. Sakın savaşı sahiplenmek olarak anlaşılmasın. Zira savaşın sahibi var ve onlar gencecik Mehmetçiklerin dökülen ve döktüğü kanlar üzerinden vatan millet nutuklarıyla, varlıklarını saltanatlarını, rantlarını korumaktalar. Yunus Emre’nin ünlü deyişi ile bunlar “Yedikleri yoksul eti, içtikleri kan olanlardır.” Bu insanlık dışı politikalardır ki halklarımızın destanlarına konu olmuştur. Halkımız yüzlerce yıl öncesinden bu acı gerçeği “Yemen Türküsü” ile de destanlaştırmıştır.
"Yemen yolu çukurdandır, sefer tası bakırdandır, zenginimiz bedel verir, askerimiz fakirdendir...”

Yemen kanayan yürektir. Her yörede aynı acı ayrı bir sözdizimi ile kan damlatır yüreklere. Muş yöresinde Ermeni ve Kürt anaları acılarını

“…Ano Yemendir Gülü çemendir, Giden gelmiyor Acep nedendir, Burası Muş'tur Yolu yokuştur. Giden gelmiyor Acep ne iştir… Dön gel ağam döngel dayanamıram, uyku gaflet basmış uyana miram, ağam öldüğüne inanamiram”
Dizeleriyle dillendirir.

Aradan onca yıl geçmemiştir sanki. Bu kez Yemen’in yerini Zap- Harkok,Cudi, Zagroslar, Amanoslar almış,Yine fakirim Memet “ En büyük asker bizim asker nidalarıyla Yemen’de omuz omuza ölüme gittiği kardeşlerinin üzerine salınmıştır. Yoksulum Memet, yine tabutlarla eve dönmekte ve yine anaların ciğerinden feryat figanlar kopmaktadır. Yemen’e gidenleri geri çağıran analar vardır. Memet bu kez daha bir terk edilmiştir. Bu kez geri çağıranı “ Dön gel” diyeni de yoktur.

Gencecik evlatlarımızı ölüme sürenlere karşı çıkıp ne haliniz varsa görün, ama evlatlarımızdan elinizi çekin demek. “Dön gel Memet” demekte geç kaldığımızı düşündüğüm için yazıyorum. Mehmetçik sahipsiz değildir. Onu ölmekten ve öldürmekten sakınmak için yazıyorum.

Memedim, dün yine televizyonlardaydın. Süslenmiş üniformaların kortejlerinde. Dirine kapalı olan bu ekranlar ölüne oldukça rağbet etmişti. İşsizliğini, açlığını, sefaletini gizleyen ekranlar kanına bir değer biçmişti. Vahşetin çirkinliği sırıtıyordu bu görüntüde. Kana kan intikam söylemleriyle boş tabutlara çağrılıyordu yeni Memetler, Mehmetçikler

Hayır, Memet, hayır gitme dur! Diye haykırdım yüreğimden. Gitme kimin için? Kime karşı gidiyorsun? Dur Memet dur gitme!

Dur Memet! Sen gittikçe bu savaş daha bir azgınlaşıyor. Gittiğin her operasyon, attığın her kurşun yangını körüklüyor, barışı yok ediyor. Dur Memet! Savaşın gözünü kör etmesini, ruhunu teslim almasına izin verme. Dinle karşıdan gelen sesi. Dinle de kulak ver bir yol. “Operasyonlar dursun, Barış konuşsun diyen sesleri” Duyuyor musun? Duyamıyorsan eğer git de mezarlıklara bir bak. Bir yanda asker anaları bir yanda gerilla anaları ellerini açıp aynı dualarla aynı tanrıya yakarıyorlar. Gözyaşları birbirine karışıyor. Analar diyorum, analar mezar başlarında ellerinden alınan yavrularına yanıyorlar.

Ana yüreğini bilirsin çıkarsız bağlanır evlatlarına sevgi ve bağlılığın en yücesi hele bir yol gözle. Ölüme aferim diyeni gördün mü analardan. Bir aferime kendini kurban etme Memet dur gitme!

Kime karşı gidiştir bu Memet? Karşındaki Kürt olmuş sa ne olmuş. Kürt gibi yaşasa Kürtçe sevse memleketi Kıyamet mi kopar Memet? Bu ülke bu kadar dar mı, hepimize yetmezmi Memet? Kardeşçe ve barış içinde birlikte bir arada olmak çok mu zor Memet. Gözü doymazların sınr tanımaz, iştahlarına kendini kurban etme Memet dur gitme geri dön Memet.

Size söylüyorum. Memedime siperlerde aslan gibi başı dik vatan savunması yap diyen ve ardından da başına Memedimi siper edip, taşların kovuğuna saklanan savaş komutları verenlere sesleniyorum. Sizin canınız canda Memedimin canı patlıcan mı?

Kendine gel artık Memed, yüreğini yüreksizlere siper etme geri dön Memet. Bu ülke hepimizin Kardeşçe bir arada barış içinde insanca yaşayalım Memet.

“Döngel ağam döngel.Dayanamiram. Uyku gaflet basmış uyanamisan”