Giriş

Yeniden tanımlanmakta olan ve yeniden inşa safhasında bulunan bir devlet ve kapitalizm ilişkisi ile karşı karşıyayız. Peki devlet ve iktidarının baş köşeye buyur edilmeleri tam olarak ne manaya geliyor? Sevgili Evrim’in (Alataş) aziz hatırasına saygıyla...

Kürt sorununda öyle görünüyor ki çözüm için sona yaklaşılıyor. Her kafadan farklı ses çıkıyor. Fakat bir yandan da eski hayaletler yeniden yardıma çağrılıyor. Pişmanlık semalarında yükselen hükümet sorunun çözümünde yeniden “çamura yatma” telaşında. Başbakan gene temcit pilavını ateşe verdi. Şimdi herkes pişmanlık duasına çıkmış durumda. Papatya falı şeklinde “pişmanlık monologları” dillendiriliyor. Pişmanlık pi-yasası kurulmuş vaziyette. Peki ama nedir pişmanlığı, pişmanlık yapan esas söylence?

Türkiye’de iyice yerleşik hale gelen “ulusalcılık” akımı ile birlikte emperyalizm kavramı yeniden tedavüle sokuldu. Elbette yeni bir bağlamla. Geçenlerde bir gazete, güneydeki kürt polislerinin arabalarına kazınan Kürdistan haritasını diline doladı. Gazeteye göre bu bir kürt emperyalizmiydi. Şaka gibi değil mi? Demek ki artık kürt emperyalizmi de var. Bunu da gördük.