ABD Başkan Yardımcısı savaş kışkırtıcısı Dick Cheney’in Türkiye ziyareti, ABD’nin “füze kalkanı” projesini ve bu planda Türkiye’nin rolünü yeniden gündeme getirdi.

Bugün “Marksizmin güncelliği”ni tartışmak, kabul etmek gerekir ki, biz Marksistler açısından, aynı zamanda, bir savunma anlamına da geliyor. Bunlar tuhaf zamanlar ve dolayısıyla da Marksizmi, onun güncelliğini ve günümüzdeki geçerliliğini tartışmak, savunmak gerekiyor. Gerçekten tuhaf, çünkü Marksizm hayat demek, yaşamımızı belirleyen yasalar demek.

Bozgun mudur, Amerikan talimatı mıdır, hatta haydi zorlamayalım “çevir kazı yanmasın”cıları, önceden hesaplanmış geri çekilme midir, insanlar tartışadursun, son sınır ötesi askeri harekat bir gerçeği yeniden kanıtladı.

“Gökte ararken yerde bulmak” bu olsa gerek; kara harekatı bitirildi, ölümler durdu. Elbette buna hayıflanacak değiliz ama bu beklenmedik sona, ardındaki gerçeklere, nedenlerine ve olası sonuçlarına, nesnel ve eleştirel bir perspektifle, bakmamız gerek.

Yukarıdaki başlık yanlış yazılmış değil; "Kürt Sorunu"ndan değil, bu defa "Türk Sorunu"ndan sözediyoruz. Kuşkusuz, iki sorun birbirleriyle bağlantılı. “Kürt sorunu”, önce, ciddi bir “Türk sorunu”nun varlığını bütün vahametiyle ortaya çıkardı.

15 yıl önce, Özgür Gündem Gazetesi’nin 27 Ekim 1992 nüshasında, “At Yarışı” başlıklı makalemde, Bill Clinton’un da adaylar arasında olduğu Amerikan başkanlık seçimleri öncesinde şöyle yazmıştım:

Çılgın Türkler ne yapmak istiyor? Egemenlerin 1 Mart tezkeresi ile ilgili giderek daha açık bir dille hayıflanmalarının sebebi ne? Türkiye, ABD'ye rağmen Güney Kürdistan'a sınırötesi operasyon yapabilir mi? İşgal ve savaş tezkeresinin İran tehditleri ile nasıl bir ilgisi var? Kürt devletleşmesi 2. İsrail midir? Yönetimi işbirlikçi diye, Kürtlerin ulusal demokratik talepleri inkar edilebilir mi? ABD emperyalizmine rağmen gerçekleştirilecek bir askeri operasyonun sonuçları ne olur?

Psikolojik Savaş Aygıtı'nın karanlık delhizlerindeki "oyun içindeki oyunlar"ı bilemediğimiz için "Ergenekon Operasyonu" konusunda acele ve kesin yargılara varmak bizim açımızdan yanlış olur. Yine de, "dereyi geçerken at değiştirilmez" sözünün bu konuda pek de geçerli olmadığını söyleyebiliriz. Bir başka ifadeyle, karşımızda bir yapısal düzenleme ve buna bağlı personel değişimi var gibi görünüyor.

Psikolojik Savaş Aygıtı’nın sultası altında, toplumla oynanıyor. Şoven-militarist eğilimlerle gerginliği tırmandıran, bir seferberlik havası yaratan ve kapsamlı sınır ötesi harakatı gündemin başına taşıyan kampanyaya tanık olduk önce. Ardından, Bush-Erdoğan görüşmesini izleyen günlerde, bir sükunet ortamı yaratıldı. Şimdi, bu satırları yazarken (16 Aralık Pazar), televizyonlar Kandil Dağı’na yönelik hava harekatını duyurmaktalar.