Gece o kadar uzun
Düşlerim gece gibi karanlık ki…???

Ahmed ARİF’in de dediği gibi: “Bir hayra yoranım bile yok.”

Etraf sessiz ve içimde o kadar büyük kasırgalar var ki. Kimse duymuyor, kimse görmüyor nelerin yıkıldığını, nelerin yitip gittiğini, nelerin paramparça olduğunu.

Yaşadıklarımız ne kadar da çok şey öğretiyormuş bize. Bunu her geçen gün biraz daha anlamlandırıyoruz. Konuşmalar konuşmalar konuşmalar…

Kendimi bembeyaz karlarla kaplanmış bir coğrafyada buluyorum. Etrafa bakınıyorum ne yapacağımı bilemeden, nerede olduğumu anlamaya çalışarak. Kimsecikler yok çevremde. Birbirine benziyor her yer. Bembeyaz…..