Türkiye'de savaş lobisinin çok güçlü olduğunu bilmeyen yoktur. Bu lobinin siyasal, diplomatik aktörleri kadar ekonomik kaynakları da oldukça güçlüdür. Hatta Kürt hareketi içine kadar uzanmaya çalıştığı, zaman zaman bunu başardığı da görülmüştür.

Klasik devlette ve devlete dayalı yapılarda gözle görülür bir çözülme var. Çözülme derinleştikçe bu kaynaktan beslenenler siyasal olarak geriyor ve geriliyor. Toplumu daha çok yoran, hatta karşıtlaştıran tepkiler vermeye başlıyor.

Türkiye'nin her şeye rağmen evrim geçirmekte olduğu düşünceme okuyucum da katılıyor mu? 'Evet' içerikli bazı tepkiler aldım ama bu bir ölçü değil. Çünkü söz konusu olan sınırlı sayıda bir kitle...

Şöyle düşünüyorum...

Türkiye sadece kabuk değiştirmiyor evrim de geçiriyor...

Kürt sorunundaki 'hareketlenmeler', yerleşik statükocu sistemi değişime zorluyor.

Bu noktada Ali/Veli'nin ne dediği, Başbakan'ın nasıl 'geriye dönmeler' yaşadığı da önemli değil.

Yakın siyasal ve toplumsal çelişmelere dayalı gelişen mücadeleler, nasıl ve ne amaçla olursa olsun iki önemli sonuca yol açmışlardır.

Kürt sorunu elbette bir 'Anayasa sorunu'dur. Ancak tümü değildir. Demokratik anayasa Kürt sorununun çözümünde 'hukuksal devrim' anlamına gelir ve önemli ilerlemeler sağlar. Ancak sorunun bütününü çözmez. Çözüm için yasal ve anayasal şartları oluşturur.

Taraflara sorarsanız, savaşın birtakım 'kazanımları' da var. Doğruluk payı olacak ki, 'ateşkes' süreçlerini saymazsak bugüne kadar kesintisiz olarak sürdürüldü...

Giderek yaygınlaştırılan ve savaş lobisi tarafından etnik içerik kazandırılmaya çalışılan toplumsal ve siyasal linç olaylarını sadece bir 'güvenlik sorunu' olarak ele almak ne kötü...

Linç, kişiye ya da topluluğa karşı uygulanan kitlesel şiddettir. Bu şiddet özünde devletten beslenir, tetikleyen başka faktörler olsa da kaynağı devlettir. Aksi söylense de linç kendiliğinden bir dışa vurum değildir. Sistemin 'halk galeyana geldi', 'halkın hissiyatı' ifadeleri ise olayın örgütlü geri planını gizlemeye dönük bir çabadır.

Türkiye'de barış zemininin güçlü olmadığı doğrudur. Tutuklananlardan geri kalanlarının Mahmur'a geri dönen Barış Grubu'nun, geri dönüşlerine gerekçe olarak belirttikleri 'hükümetin demokratik çalışma koşullarını ortadan kaldırdığı' görüşü de yerindedir.

Hükümet, 'KCK operasyonu' kapsamına almakta tereddüt etmediği grup üyelerinin bir kısmının tutuklanması geri kalanlarının da her an 'tutuklanma tehdidi' altında bulunması bu sonucu yarattı...

Mahmur ve Kandil'den gelen ve 10'u tutuklanan Barış Grubu üyeleri, hükümetin 'özel savaş konseptine geri döndüğünü' ileri sürerek Mahmur'a geri gitti. Gelişlerine kıyamet koparanlar, gidişlerini görmezden geldi!