Gelinen noktada “Demokratik açılım süreci”ne olan inancımın kalmadığını ifade etmeliyim. Ben artık bu hükümetin 30 yıldır süren bu savaşı bitirmek gibi bir derdinin olmadığını düşünüyorum. Çünkü bu hükümet Kürt açılımının Kürt siyasal iradesiyle geliştirilecek diyalog la hayat bulacağını anlamaktan uzak bir hükümettir. Önce DTP’ yi kapattırdı ve sonrasında seçilmiş belediye başkanları da dâhil bin beş yüze yakın yönetici ve Parti çalışanını kelepçeleyip tutuklattı. Taş atan Kürt çocuklarını dünyanın hiçbir ülkesinde görülmemiş 15 yıla varan cezalarla hapiste tutuyor.

Aslında, yaz aylarında “Kürt Açılımı” olarak başlatılan süreç savaşın bitebileceği umutlarını yeşertmişti içimizde. Oysa, bugün gelinen nokta sadece endişelerimizin artmasına vesile oldu: “Kürt Açılımı”, “Milli Birlik ve Kardeşlik Projesi” adını alırken ülkemizde beraberlik ve kardeşliğe tamamen tezat olaylar yaşanmaya başladı. Terörle Mücadele Kanunu kapsamında masal çağındaki çocuklar bir bir tutuklanarak cezaevlerine yollanmaya devam etti; yine “terörle mücadele” kisvesi altında Kürt siyasetçiler, kadınlar toplu halde gözaltına alınıp tutuklandı; askeri operasyonlar sonrasında ölüm haberleri gelmeye devam etti.

3 Mart, “Müzik Özgürlüğü Günü” olarak dünyanın birçok ülkesinde çeşitli konser ve etkinliklerle kutlanıyor. Bu etkinliklerde dünyanın dikta rejimlerinde yaşayan ve muhalif kimliklerinden ötürü baskı ve sansüre uğrayan sanatçılar konuk edilerek, yaşadıkları baskıların dünya medyasında gündeme gelmesi ve bunun küresel bir sorun olarak algılanması sağlanıyor. Bu yıl için de benzer çalışmalara devam ediliyor. 3 Mart 2010 tarihinde Mombai, Kahire, Kabil, Amman, Lahey, Paris ve New York’ta Müzik Özgürlüğü Günü etkinlikleri gerçekleştirilecek.

Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu ve onun bir bileşeni Kardeş Türküler olarak Türkiye’nin demokratikleşmesi ve askeri vesayet rejiminden uzaklaşması için Kürt sorununun çözümünün kritik bir noktada durduğunu düşünüyoruz. Bu nedenle “Kürt Açılımı” olarak gündeme gelen süreci büyük bir ilgiyle izledik ve umut verici bulduk çünkü Türkiye’deki demokratik açılımın yolunun Kürt sorununun çözümüyle çizileceğine inanıyoruz.

Di vê nivîsê de; ez dixwazim tecrubeyên xwe yên min di projeya ‘Kardeş Türküler’ de bi dest xistiye bi we re parve bikim. Lê belê; hewmên (agahiyên) ku ezê li ser bisekinim ne akademîk in, daxwaza min ew e ku ez çend pirsan derxînim holê û em bi hev re li ser van mijaran muneqeşe bikin.

Ewil; divê em çarçoweya nêrînên xwe diyar bikin da ku pirçandî û rengîniya xwe bi şêwazeke rast û zelal binirxînin.

Güzel şarkılar, güzel ve büyük mücadelelerin üzerine gelir.

Her mücadele dönemini karakterize eden müzisyenler ya da müzik grupları vardır.

Aşık İhsani, Ruhi Su, Cem Karaca, Grup Yorum, Ciwan Haco, Kardeş Türküler farklı mücadele dönemlerini ve yönelimlerini anlatırlar.

Bandista da bu dönemin devrimci tınısı.

Bugün dünyanın neresinde yaşarsak yaşayalım, takdir edersiniz ki Edip Cansever’in dediği gibi, “insan yaşadığı yere benzer.” Bir Dersimli olarak masallarını dinlediğim, ninnileriyle büyüdüğüm, oynadığım, sevindiğim, ağladığım; zihnimde binlerce kareyle yer edinen memleketime benziyorum, benziyoruz. Dolayısıyla bugün aslında tehlike altında olan düşlerimizin, umutlarımızın, anılarımızın mekânsal karşılığıdır.

İstanbul, yüzyıllar boyunca göç yolları üzerinde varolmuş bir kent. Göçler almış, göçler vermiş, sadece Osmanlı döneminde değil öncesinde de çokkültürlü bir nüfusu içinde barındırmış, müziği, sanatı, edebiyatıyla çeşitliliğin eksik olmadığı bir yer olagelmiş. Bu çeşitlilik zaman zaman kırılmalara da uğramış; bazı toplumların dışlanırken bazı toplumların öne çıkıp hâkim unsur olduğu, bazılarınınsa ısrarla yaşam mücadelesi verdiği bir kent olmuş.

'Bildiri: 'Biz savaş ölüleriyiz/ Bundan böyle karşı karşıya değiliz/ Bildiririz...' Özdemir ASAF

Tarih insanlığın önüne çözebileceği sorunları koyar. Tarihsel-siyasal tecrübelerle sabittir ki, insanların, halkların tarihlerini yapmaları için koşullar kadar, karşı çıkılanları değiştirecek öznelerin oluşması da gerekir. 'Ötekileştirme' ve 'iç ve dış düşman' üzerinden, kendi dışındaki kavimleri, dilleri, yaşam ve inanış biçimlerini inkâr eden egemenler, 'Tarihi olay!' deyimini cümle içinde kullandıkça şüphelenmeyi huy edindim. Egemenler için sistem sürekli tehlikede olması, devletlerin doğasındandır.

Büyük felaketten kaçıp canlarını zor kurtaran Dinkçiyan ailesinin ikinci ve üçüncü kuşak evlatlarını Diyarbakır sahnesinde izlerken kanadım yoktu ki uçayım. İyi ki o kıyımdan kurtulmuşlar da o acıyı bugün sesleriyle sazlarıyla dünya âleme anlatıyorlar, dedim kendime...