n/a SINIF VE DEMOKRASİ, MÜCADELESİNDEN NE ANLAŞILMALIDIR!

Mehmet ÖZCAN

bu ülkede.., uzun zamandır bir "saf"laşma yaşanmaktadır.. bunun tarihsel kökleri de vardır..
bahsedeceğim "saf"laşma.., ne ezilen-ezen sınıflar arası.. nede halklararası veya toplumsal ezilen dinamikler ile ezen dinamikler arasındadır..
bizzat egemenler arası yaşanan bir "saf"laşmadır...

Pkkden eylemsizlik kararı 13 ağustos 2010
PKK, 13 Ağustos’tan 20 Eylül’e tarihine kadar çatışmazlık süreci ilan etti.

ANF'de yer alan habere göre, "Kongra Gel Başkanlık Divanı" ile "KCK Yürütme Konseyi Başkanlığı" 13 Ağustos’tan 20 Eylül tarihine kadar çatışmasızlık süreci ilan ederek, 4 maddelik bir barış planı açıkladı.

Bu yazı Türkiye sol hareketinin tahlilinden ziyade, yazının seyri içinde Türkiye sol’una (Türk “solu” demek daha doğru olur) ve zaaflarına değinilmekle birlikte, Türkiye sol hareketinin bir parçası olan fakat unutulan yada unutturulan bu coğrafyanın kadim halklarının sol hareketlerine özelliklede Ermeni devrimci hareketine odaklanmıştır. Amacımız bu coğrafyadaki Sosyalist Hareketlerin TKP öncesine denk gelen tarihine değinerek unutulan sosyalist önderlerini hatırlatmaktır.

Neoliberal imitasyon ve simülasyon rejimi, toplumsal mukaveleden dışlanmış diğer ezik unsurlar gibi kuşkusuz eşcinselleri de kapsayan bir toplumsal şölen organize etmekte. Şimdiyse bu şölene dâhil olmamak problem görünüyor. Zira adına gey yaşam kültürü diyebileceğimiz şu marketing sistemi, teşbih edersek eşcinsellerin uluslaşmasını, yani cinselliğin ötesine geçmiş bir yaşam tarzı birliğini ve kimliğini temin eden türlü stratejiye maliktir. Nasıl? Ünlü bir tiyatro sanatçısıyla bir garsonu, Bağcılar’ın yoksul delikanlısıyla bir banka müdürünü ortak bir yatakta kesiştiren muammayla.

Mayıs 68 bitti mi? Bitmedi mi? Ocak 2008’de Daniel Cohn-Bendit’e kulak verenler kulaklarına inanamadılar. Çünkü Mayıs 68’in öğrenci liderlerinden en ünlüsü aynen şunu söyledi: “Mayıs 68 bitti! Bir daha ortaya çıkmamak üzere tonlarca tarihi kaldırım taşlarının altında kaldı.” Ondan bir yıl kadar önce de Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy, “Mayıs 68 ile bütün ilişkilerimizin koparılması şarttır.” diyordu.

Çağa damgasını vuran büyük bir devrim ve bu büyük devrimin idolleşmiş lideri Mao Zedung. Mao, yalnızca, uzun süreli bir silahlı mücadeleyle gerçekleşen yeni tip bir köylü devriminin değil, aynı zamanda sosyalist devrimin kuruluşunda “kapitalist yolculara” karşı aşağıdan bir kültür devriminin de önderi olarak, 1960’lı yıllarda o zamanki devrimci gençlerin idolüydü. Aramızdaki ideolojik tartışmalarda Mao hepimizin ortak ve vazgeçilmez referans noktasıydı. Bu referans noktası, özetle “devrimci şiddet” sözcüklerinde özünü bulurdu.

Global kapitalizm, evrensel olmayan, evrensel boyuta büyüme yeteneği göstermeyen, toplumsal içerik ve biçim taşıyan ne varsa (buna reel sosyalizm de dahil) hepsinin iç başkalaşım yöntemi ile nitel değişime uğrattı. Ulusal çitler, ulusal sermaye, ulus devletler, reel sosyalizm, milliyetçi ideoloji, din ideolojisi gibi evrensel olmayan evrensele ayak uyduramayan her şeyi global sermayenin çıkarına uygun bin şekilde yeni baştan düzenliyor.

Gazeteci Nevzat Onaran, 'Emvâl-i metrûke Olayı, Osmanlı'da ve cumhuriyette Ermeni ve Rum Mallarının Türkleştirilmesi' adlı kitabında, 1915'te ve sonrasında Anadolu'da neler yaşandığının ekonomik politiğini analiz ediyor. Altı bölümden oluşan incelemenin ana materyali, kanun ve yönetmenlikler, bunlarla ilgili Meclis'te yapılan görüşmelerdir.

Şahsen ASF’nun Türkiye’de yapılmasının önemli bir fırsat olduğunu düşünüyor ve özellikle Türkiye’deki sosyal hareketlerin, emek hareketlerinin, sol – sosyalist örgütlerin ve elbette Kürt hareketinin farklı kurumlarının ASF’nu hem uluslararası dayanışmayı sağlamak, hem de Avrupalı hareketlerin İstanbul’da olmasından faydalanarak, Türkiye’nin en temel sorunlarını uluslararası demokratik kamuoyuna taşıyarak, egemen politika üzerinde baskı oluşturmaya çalışacaklarını tahmin ediyordum. Ama gerçekler hiç te öyle değildi. Büyük bir hayal kırıklığı içinde Almanya’ya döner dönmez bu yazıyı kaleme almaya karar verdim.