Aşağıdaki yazı 2004 yılında Azınlıklar konusunda yazdığımız yazıların derlemesine önsöz olarak yazılmıştı. Önümüzdeki günlerde, Kürt Özgürlük Hareketinin ve DTP'nin nasıl bir program ve strateji izlemesi gerektiği konusunda bir seri yazılar yazıp bir tartışma başlatmayı düşünüyoruz.

Köyden misafir geldiğinde annemin başında toplanmış hal hatır (hasb-ı hal) ediyorduk. Böylesi anlarda sazı söze katmak adetlerimizdendir, yine alışık olduğumuz gibi en iyi çalanımıza sazı eline alması için “destur” verildi.

Tarih yazıyla başlar, yazıyı bulanlar veya bilenler, yazısız tarihe "Tarih Öncesi" derler. Bu anlamda buraya kadar anlatılan evrim kişisel bir "Tarih Öncesi"  gibidir. Buraya kadar anlatılan dönme ilişkin yazılı olarak hemen hemen hiçbir şey yoktur[1]. Bundan sonraki evrim droğrudan veya çok dolaylı izleriyle ise yazılardan izlenebilir.

Siz onu tanımazsınız. Benim ilk arkadaşımdı o. Çocukluktan başlayan ve şimdilere kadar devam eden bir arkadaşlık. Üç veya dört yaşlarındaydık tanıştığımızda. O şaklabanlık yapardı, beni güldürürdü. Çok kardeşi olmasına rağmen annesi ailenin en küçüğü olan ona yüz verirdi. Anne kocadan yüzü gülmemiş bir anneydi. Sevgisini çocuklarına vermişti hep. Kocasından gördüğü ihaneti ise hayatı boyunca unutamayacaktı. İşte ben onu böyle ezilmiş bir annenin oğlu olarak tanıdım. Ama o, yaştaşlarımız arasında en fazla sivrilendi.